بررسي بايدهاي اخلاقي و حقوقي در پوزيتيويسم حقوقي

پوزيتيويسم حقوقي نسبت به بايدهاي اخلاقي و حقوقي و ارتباط آنها، ديدگاه خاصي دارد كه در دو سده گذشته مورد توجه بسياري از محققان قرار گرفته است؛ تفكيك ابعاد معناشناسانه، هستي‌شناسانه، معرفت‌شناسانه، مباحث منطقي بايدهاي اخلاقي و حقوقي و رابطه آنها از منظر پوزيتيويسم حقوقي، مخاطب را براي ارزيابي دقيق‌تر اين ديدگاه، ياري مي‌رساند؛ اين مقاله‌ با تفكيك يادشده، ديدگاه پوزيتيويست‌هاي حقوقي را بررسي ميكند. در ميان پوزيتيويست‌هاي حقوقي، برخي با رويكرد سخت و با عنوان پوزيتيويست‌هاي طردگرا، به عدم امكان التزام به اخلاقي شدن بايدهاي حقوقي باور دارند؛ عده‌اي ديگر تنها به عدم التزام بر اخلاقي شدن حقوق گرويده‌اند. به نظر مي‌رسد پوزيتيويسم‌هاي حقوقي با نفي واقعيت عيني از بايدهاي اخلاقي و حقوقي در هستي‌شناسي و قول به نسبيت در معرفت‌شناسي، رابطه منطقي ميان بايد و هست را نفي كرده‌اند و به تفكيك بايدهاي اخلاقي و حقوقي معتقد شده‌اند؛ اما با توجه به هدف قرب به كمال مطلق كه از اهداف خلقت در ديدگاه اسلام مطرح مي‌شود و قابل تبيين عقلاني است، نمي‌توان ديدگاه پوزيتيويسم حقوقي را پذيرفت.