ضمان مفتي

عقيده فقهاي اماميه به انفتاح باب اجتهاد داراي آثار قابل توجهي مي باشد، يكي از اين آثار، اشتغال افراد متعدد در زمينه اجتهاد و صدور فتوا است. گاهي اوقات ممكن است افرادي كه دعو تصدي حوزه اجتهاد و افتا را دارند در واقع داراي خبرويت كافي در اين امر نبوده و فتاوي صادره از آنان موجبات زيان براي اشخاص را فراهم آورد. به نظر مي رسد يكي از ابزارهايي كه به وسيله آن مي توان امر محتمل پيش گفته را كنترل كرد تعبيه نمودن «ضمان مفتي» مي باشد كه خود در منابع اربعه داراي مويدات بي شماري بوده و به واسطه بهره گيري از منابع به طور پراكنده در آرا و انديشه هاي برخي از فقها بدان اشاره اي هرچند اندك شده است.نگارنده با بكارگيري روش تحقيق اثباتي و با رويكردي اثبات گرايانه به بررسي موضوع پرداخته و در صدد اثبات اين امر بر آمده است و با در نظر گرفتن مبناي تقصير و ابداع عبارت مفتي متعارف در راستاي تبيين هر چه بيشتر ساز و كار اجرايي ضمان مفتي گام برداشته است.