نياز انسان به تخصص‌هاي علمي و معرفتي در فهم لايه هاي باطني و عميق قرآن

قرآن كلام الله و يگانه معجزه جاويد است كه بر قلب مطهر نبي مكرم اسلام نازل شده و آن حضرت اين هديه الهي را با هدف رسانيدن بشر به مقصد اصلي يعني لقاء الله تقديم كرده است. چگونگي فهم و تفسير اين كتاب مقدس و نيز ميزان فهم انسانها از اين كتاب الهي، همواره براي قرآن پژوهان دغدغه اي جدي بوده است. يكي از اين مسائل بررسي ضرورت يا عدم ضرورت تخصصهاي علمي و معرفتي در فهم عميق و كامل قرآن كريم است مسئله اين مقاله آن است كه آيا براي فهم كامل قرآن خصوصا لايه هاي باطني و عميق آن ـ به تخصصهاي علمي و معرفتي نياز هست يا نه؟ ادعاي مقاله آن است كه فهم و تفسير اين كتاب مقدس در سطوح مختلفي امكان پذير است و انسانها متناسب با مراتب علمي و عرفاني مختلفي كه دارند در فهم معارف قرآن نيز مختلفاند. از سوي ديگر، بسياري از مفاهيم و آيات قرآني تنها با تفسيرهاي ظاهري تبيين پذير نيست بلكه ميبايست با بهره گيري از تخصص هاي علمي و شهودهاي باطني به فهم عميق تري از آنها دست يازيد. در آيات قرآني به چهار مرتبۀ «هُدًى لِّلنَّاسِ»، «مَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ»، «هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ» و «لا يمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ» اشاره شده است كه با چهار مرتبۀ فهم قرآن در روايات پيشوايان معصوم يعني مرتبه ظهر، مرتبه بطن، مرتبه حد و مرتبه مطلع قابل تطبيق است؛ نيز در برخي روايتها چهار وجه «عبارات»، «اشارات»، «الطائف» و حقايق» براي قرآن در نظر گرفته شده است كه عبارت به ظاهر ،قرآن اشارت به باطن قرآن لطائف به حد قرآن و حقايق نيز به مطلع قرآن تطبيق ميك .كند نتيجه اينكه با توجه به وجود مراتب چهارگانه در فهم قرآن كريم براي فهم كامل مراتب اين كتاب مقدس، تجهيز به تخصص هاي علمي و معرفتي ضرورت دارد.