مقايسه روش دستيابي به «علم ديني» از نگاه علامه جوادي آملي و دكتر سيد حسين نصر

فهم امكان تحقق علم ديني در گرو آشنايي با مفاهيم بنيادي آن يعني «علم» و «دين» و نحوه ارتباط آنها با يكديگر است. چگونگي اين ارتباط ميتواند دستمايه اتخاذ روشي خاص، در نيل به اين امكان گردد. استاد جوادي آملي و دكتر سيد حسين نصر را بايد از طرفداران امكان علم ديني دانست؛ كه علي رغم اشتراكات فراوان هر كدام طريق متفاوتي را براي دستيابي به آن برگزيده اند. علامه جوادي آملي با تمسك به مباني فلسفۀ الهي و برجسته سازي نقش عقل در معرفت ديني معتقدند علم ذاتاً با دين تعارضي ندارد و با آن آشتي پذير است و رويكرد وحدت علم و دين، از طريق شموليت بخشي و توسيع دائره حقيقت دين را راهكار دستيابي به علم ديني مي داند. اما در ديدگاه دكتر نصر علوم مدرن در تعارض با مباني جهان بيني ديني است و احياي سنت و عناصر اساسي آن چون حكمت خالده كه ميراث تمدن كهن ديني است؛ تنها راه احياي علم ديني است. بنابراين دكتر نصر مسير احياء علم ديني را در مقابل طريق انحلال استاد جوادي آملي بر ميگزيند. شيوه پژوهش در اين نوشتار اسنادي- تحليلي و بهره وري از منابع كتابخانه اي بوده و بر اساس يافتههاي پژوهشي به نظر ميرسد عناصر بكار گرفته شده در مباني حكمت متعاليه توسط استاد جوادي آملي نويدي بر يافتن راهكاري قابل بررسي در بازنگري در مباني شاخههاي مختلف علوم انساني و بومي و اسلامي سازي آنها است.