نقد و بررسي راه‌حل عدمي انگاري ماهيت شرور بر پايه حكمت متعاليه با تاكيد در ديدگاه آيت الله جوادي آملي

مسئله شر يكي از مهم‌ترين چالش‌هاي فلسفي- كلامي‌ در همه آيين‌هاي آسماني مانند اسلام و مسيحيت به شمار مي‌آيد. انديشمندان بسياري با رويكردهاي مختلف به تحليل و بررسى آن پرداخته‌اند. برخي، شرور عالم را متناقض با وجود و صفات الهي مي‌دانند و عده‏‌اى ناسازگارى شرور با مباني الهيات را نمي‏‌‏‌پذيرند و درصدد پاسخگويي به ملحدان برمي‏‌‏‌آيند. اين مسئله كهن، در دو قرن اخير به يكي از جنجالي‌ترين مباحث كلام جديد و فلسفه دين تبديل‌شده است.از نظر آيت الله جوادي آملي بحث شرور ازآن‌جهت داراي اهميت ويژگي است كه عدم درك صحيح و انطباق آن با مباني اعتقادي مانند توحيد افعالي، عدل الهي، حكمت الهي و نظام احسن، ناسازگار است و بسياري از باورهاي ملحدانه و انحرافي مانند اعتقاد به دو مبدأ داشتن جهان، برخاسته از تحليل نادرست مسئله شرور مي‌باشد.ايشان با ارائه چند راه‌حل سعي در پاسخگويي به معضل ناسازگاري شرور و مباني الهيات اسلامي برآمده است. به باور استاد خير مساوي بلكه مساوق وجود بوده و به همين دليل صدور شر از مصدر خير و وجود محال است.اين تحقيق با روش گردآوري داده‌ها، مطالعات كتابخانه‌اي، تحليل انتقادي مطالب بر اساس منابع موجود در آثار استاد جوادي آملي به بررسي و نقد راهكار ايشان در مساله عدمي انگاري ماهيت شرور است.