نظريۀ اعتباريات علامه طباطبايي و نقش واسطه‌گري آن ميان حكمت متعاليه و علوم انساني

فلسفه، زيرساخت نظريات علوم انساني و اجتماعي است و حكمت متعاليه به عنوان يك نظام فلسفي، ظرفيت تحقق اين زيربنا را دارد. علوم انساني متكفّل تبيين كنش‌هاي ارادي انسان‌اند و از ديدگاه علامه طباطبايي، كنش‌هاي ارادي انسان، تابعي از نظام اعتباري اوست، از اين‌رو توجه به نظريه اعتباريات در مطالعۀ علوم انساني سهم تعيين كننده‌اي دارد و با توجه به اينكه طرح نظام‌مند نظريه اعتباريات از سوي ايشان در حكمت متعاليه صورت گرفته است، مسئله اين مقاله آن است كه چگونه حكمت متعاليه با علوم انساني به واسطۀ نظريه اعتباريات ارتباط پيدا مي‌كند. اين مقاله درصدد است كه نشان دهد نظريه مزبور با توجه به مباني معرفت‌شناختي و انسان‌شناسي فلسفۀ صدرايي، حلقۀ ارتباطي ميان حكمت متعاليه و علوم انساني است.