نيم ‌رُخ شايستگي حركتي و لذت از فعاليت‌ بدني در دوره كودكي

هدف: اين پژوهش با هدف شناسايي نيمرخ شايستگي حركتي كودكان و مقايسه لذت از فعاليت بدني در نيمرخ هاي متفاوت شايستگي حركتي و نيز طبقات سني مختلف انجام شد. روش ها: بدين منظور 184 دانش آموز در سه طبقه سني 8-7 سال، 10-9 سال و 12-11 سال مورد مطالعه قرار گرفتند. شايستگي حركتي واقعي كودكان، شايستگي حركتي ادراك شده كودكان و لذت از فعاليت بدني كودكان ارزيابي شد. از تحليل خوشه اي سلسله مراتبي و تحليل واريانس عاملي به منظور تحليل داده ها استفاده شد. نتايج: ارتباط بين شايستگي حركتي واقعي و ادراك شده اگرچه معني دار بود اما اندازه اثر كوچكي داشت (r = 0.197). تحليل خوشه اي، چهار نيمرخ شايستگي حركتي را شناسايي كرد: بالا-بالا (شايستگي حركتي واقعي و ادراك شده بالا)، بالا-پايين (شايستگي حركتي واقعي بالا و ادراك شده پايين)، پايين-بالا (شايستگي حركتي واقعي پايين و ادراك شده بالا) و پايين-پايين (شايستگي حركتي واقعي و ادراك شده پايين). نتايج نشان داد كه لذت از فعاليت بدني در گروه هاي بالا-بالا و پايين-بالا به طور معني داري بهتر از گروه هاي بالا-پايين و پايين-پايين است. نتيجه گيري نتايج اين پژوهش به وضوح نشان داد كه صرف نظر از شايستگي حركتي واقعي (بالا يا پايين)، شايستگي حركتي ادراك شده تعيين كننده لذت از فعاليت بدني در كودكان است.