تاثير مشاركت ورزشي بر بهزيستي روان ‌شناختي سالمندان: نقش ميانجي هويت اجتماعي

هدف: در دوره سالمندي فرد بايد از نظر سلامت رواني، داشتن فعاليت‌ هاي اجتماعي، ارتباطات مناسب با ديگران و توانايي ‌هاي شناختي و حركتي در وضعيت قابل قبولي باشد. بر اين اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير مشاركت ورزشي بر بهزيستي روان شناختي با ميانجي گري هويت اجتماعي در سالمندان انجام شد.روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع تحقيقات توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري شامل سالمندان مرد 60 سال و بالاتر ساكن شهر گرگان در سال 1399 بودند كه تعداد 220 نفر (20 پرسشنامه ناقص بود) به روش نمونه‌گيري دردسترس و هدفمند انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسش‌نامه بين‌المللي فعاليت بدني كرايگ و همكاران (2003)، مقياس بهزيستي روان‌شناختي ريف (1989)، مقياس هويت اجتماعي صفاري نيا و روشن (1390) و براي تحليل داده ها از روش هاي ضريب همبستگي پيرسون و تحليل معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 و AMOS نسخه 24 استفاده شد.نتايج: نتايج ضريب همبستگي نشان داد بين مشاركت ورزشي با هويت اجتماعي r=0.67، مشاركت ورزشي با بهزيستي روان شناختي r=0.69، و هويت اجتماعي با بهزيستي روان شناختي r=0.71، رابطه مثبت و معني داري وجود دارد (p 0.01). سطح اطمينان براي هويت اجتماعي به عنوان متغير ميانجي بين مشاركت ورزشي و بهزيستي روان شناختي معنادار بود (p 0.001)نتيجه گيري: براساس يافته ها مي توان گفت شركت در فعاليت هاي ورزشي از طريق تقويت هويت اجتماعي در سالمندان مي تواند زمينه ارتقاي بهزيستي روان شناختي آنها را فراهم نمايد.