ارتباط سطح سرمي ويتامين D با قدرت عضلاني در سالمندان شهر اميركلا: نتايج حاصل از مطالعه كوهورت

سابقه و هدف: پيري جمعيت، يك پديده جهاني است و با افزايش نسبت افراد بالاي ۶۰ سال، جهان در حال پير شدن است. مؤلفه مهم پيري موفق حفظ توده عضلاني و عملكرد آن در طول زندگي است. اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط سطح سرمي ويتامين D و قدرت عضلاني در سالمندان كه از مؤلفه‌هاي مهم سالمندي موفق است، انجام پذيرفت.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي، از ۱۶۱۶ فردي كه در كوهورت سالمندان اميركلا شركت كردند، با اعمال معيارهاي ورود و خروج، ۷۲۰ نفر به‌صورت تصادفي انتخاب شدند. ويتامين D برحسب غلظت سطح سرمي به ۳ گروه، كمبود (20ng/ml )، ناكافي (30ng/ml vitD20ng/ml)، كافي(30ng/ml) تقسيم شدند. قدرت عضلاني دست كه با استفاده از DIGI Hand Dynamometer اندازه‌گيري شد و قدرت عضلات چهار سر ران كه از سيستم گريد‌بندي باليني MMT استفاده شد، برحسب نقطه برش استاندارد به دو دسته ضعيف و كافي تقسيم شدند. داده‌ها پس از ورود به نرم‌افزار SPSS17 با استفاده از آزمون‌هاي آناليز واريانس يك‌ طرفه، آزمون كاي دو و همبستگي اسپيرمن مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.يافته‌ها: اين مطالعه بر روي ۷۲۰ سالمند (۳۶۰ مرد و ۳۶۰ زن) شهر اميركلا انجام شد. در افراد مورد مطالعه، ميانگين قدرت عضلاني بازو 9/8±25/84 و ميانگين قدرت عضلاني چهار سر ران 10/4±22/55 بود. ميانگين سطح ويتامين دي در سالمندان مورد بررسي33/73±35/15 بود. از نظر قدرت عضلاني بازو و چهار سر ران در بين ۳ گروه ويتامين D اختلاف معني‌داري مشاهده نشد (P=0/272, P=0/370). در مردان بين قدرت عضلاني بازو و قدرت عضلاني چهار سر ران با BMI ( r=0/161, P=0/002 و r=0/168, P=0/0001) همبستگي مثبت وجود داشت. در زنان بين قدرت عضلاني بازو و قدرت عضلاني چهار سر ران با فعاليت فيزيكي (P=0/0001 ،r =0/19) (P=0/0001 ،r=0/22) همبستگي مثبت وجود داشت.استنتاج: اين مطالعه نشان داد كه بين سطح سرمي ويتامين D و قدرت عضلاني ارتباط معني‌داري وجود ندارد.