اثر بتامتازون والرات بر التهاب بعد از كرايوتراپي در درمان زگيل پوستي

سابقه و هدف: از جمله راه‌هاي درماني زگيل‌ها كرايوتراپي مي‌باشد كه از عوارض آن ايجاد التهاب مي‌باشد. افزودن استروئيد توپيكال به رژيم درماني استاندارد مراقبت از زخم از پيشرفت آسيب جلوگيري كرده و ري اپيتلياليزيشن را افزايش مي‌دهد. اين مطالعه با هدف بررسي اثر درماني بتامتازون والرات موضعي براي كاهش التهاب بعد از كرايوتراپي در بيماران مبتلا به زگيل و مقايسه آن با دارونما، انجام پذيرفت.مواد و روش‌ها: در اين كارآزمايي باليني دوسوكور، ۲۰ بيمار وارد مطالعه شدند. ضايعات در دو سمت بدن تحت كرايوتراپي قرار گرفت. سپس بتامتازون موضعي بر روي ضايعات يك سمت بعد از كرايوتراپي استفاده شد و پماد پلاسبو در ضايعات سمت مقابل استفاده شد. علائم بيمار در طي 4 ويزيت ثبت شد. مقياس ديداري درد (VAS) براي ارزيابي شدت درد استفاده شد. در نهايت به ارزيابي درمان طي اين 4 ويزيت امتياز داده شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار sPSS نسخه ۱۶ آناليز شدند.يافته‌ها: هيچ‌كدام از نمونه‌ها در پايان مطالعه اسكار هايپرتروفيك يا آتروفيك، ضايعه دپيگمانتيشن، هايپرپيگمانتيشن و هايپوپيگمنتيشن نداشته‌اند. ميانگين اريتم، درد، فراواني بروز تاول و فراواني بروز ادم در طول 14 روز پيگيري بيماران دو گروه مورد مطالعه تفاوت آماري معني‌داري نداشت.استنتاج: تجويز موضعي بتامتازون موضعي تاثيري در كاهش بروز تاول و ادم و ميانگين نمره درد و اريتم در طول 14 روز پيگيري پس از درمان نداشت. بنابراين از اين روش درماني نمي‌توان به عنوان درمان در جهت كاهش التهاب پس از كرايوتراپي در بيماران مبتلا به زگيل استفاده كرد.