فراواني استئيت كندانسه انتهاي ريشه دندان‌هاي داراي پوسيدگي عميق و ترميم وسيع در راديوگرافي‌هاي پانوراميك بيماران مراجعه‌كننده به دانشكده دندان‌پزشكي ساري

سابقه و هدف: استئيت كندانسه، واكنش موضـعي استخـوان به يك محرك التهابي پالپي با شدت پايين و مدت طولاني و شايع‌ترين ضايعه پاتوژن راديواپك در فكين مي‌باشد. هدف از مطالعه حاضر، بررسي فراواني استئيت كندانسه در انتهاي ريشه دندان‌هاي داراي پوسيدگي و ترميم عميق در كليشه‌هاي راديوگرافي پانوراميك بيماران بود.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي، راديوگرافي‌هاي پانوراميك 2039 بيمار كه طي سال‌هاي 98-1397 جهت درمان به كلينيك دانشكده دندانپزشكي ساري مراجعه كرده بودند، مورد ارزيابي قرار گرفت. پس از ورود بيماران به مطالعه، اطلاعات دموگرافيك شامل سن و جنس ثبت شد. تمامي راديوگرافي‌هاي پانوراميك با دستگاه پانوراميك Cranex D (soredex, Finland) و فيلم‌هاي Ortho CP-G Plus تهيه ‌شده بود. ضايعاتي كه در ناحيه دندان‌هاي داراي ترميم وسيع يا پوسيدگي عميق بودند (استئيت كندانسه)، در هر دو فك بررسي شدند. داده‌ها وارد نرم‌افزار SPSS21 شد و با آزمون كولموگروف- اسميرنوف، فيشر و كاي اسكوئر تحليل آماري شدند.يافته‌ها: تعداد 364 كليشه پانوراميك استئيت كندانسه داشتند. فراواني راديواپسيته انتهاي ريشه دندان‌هاي داراي استئيت كندانسه به‌طور معناداري در زنان بيش‌تر از مردان بود (0/042=P)؛ اما ارتباط معناداري ين حدود، شكل، نوع فك، نوع دندان و سن با استئيت كندانسه وجود نداشت (0/05 P).استنتاج: يافته‌ها بيانگر شيوع نسبتا بالاي استئيت كندانسه در بين بيماران مراجعه‌كننده به كلينيك دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي مازندران بود. هم‌چنين، اين تئوري را تأييد مي‌كند كه ضايعات استئيت كندانسه مي‌تواند تشكيل‌دهنده واكنش مربوط به دندان‌هاي داراي پوسيدگي شديد، ترميم يا پالپيت باشد.