چربي احشايي و ارتباط آن با فشارخون در جمعيت سالمندان

سابقه و هدف: با افزايش سن، خطر بيماري پرفشاري خون افزايش مي‌يابد. باتوجه به اهميت و شيوع بالاي پرفشاري خون و اضافه وزن و چاقي در سالمندان ايراني و محدود بودن مطالعاتي كه به همراهي پرفشاري خون با چربي احشايي در جمعيت سالمندي پرداخته باشند، اين پژوهش با هدف تعيين وضعيت چربي احشايي بدن در سالمندان و همراهي آن با فشارخون انجام گرفت. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مورد- شاهدي با استفاده از داده‌هاي سال 1400- 1395 بانك اطلاعاتي فاز 2 مطالعه كوهورت سالمندان اميركلا (AHAP)، در شمال ايران بر روي جمعيت 60 سال و بالاتر انجام گرفته است. دو گروه مورد (داراي پرفشاري خون) و شاهد (بدون پرفشاري خون) از لحاظ سن و جنس همسان‌سازي شدند. ميزان فعاليت سالمندان با استفاده از پرسشنامه Physical Activity Scale for Elderly و وضعيت چربي احشايي با استفاده از دستگاه دانسيتومتر ارزيابي گرديد. يافته‌ها: از مجموع 700 سالمند مورد بررسي، نيمي از آن ها پرفشاري خون داشتند و نيم ديگر بدون پرفشاري خون بودند. دراين دو گروه، ميانگين سني افراد (0/684=(P، شاخص قالب بدن (0/691=P) و ميزان فعاليت فيزيكي (0/308=P) تفاوت معني‌داري نداشتند، اما ميانگين دوركمر (0/001 P)، نمايه توده بدني(0/001 P)، نسبت دوركمر به قد (0/001 P) و چربي احشايي(0/001 P)، در دو گروه متفاوت بوده است. ارتباط مستقيم و معني‌داري ميان فشارخون با چربي احشايي، نمايه توده بدني، دوركمر و نسبت دوركمر به قد در سالمندان مذكر و مونث وجود داشته است. هم‌چنين در سالمندان مذكر نمايه توده بدني(0/001 P و0/710=AUC) و در سالمندان مونث مقدار چربي احشايي (0/001 P و 0/626=AUC) بيش‌ترين ارتباط را با فشارخون داشته است. استنتاج: ارتباط مستقيم و معني‌داري ميان فشارخون با چربي احشايي، نمايه توده بدني، دوركمر و نسبت دوركمر به قد در سالمندان مرد و زن وجود دارد كه در سالمندان مذكر نمايه توده بدني و در سالمندان مونث مقدار چربي احشايي بيش‌ترين ارتباط را با فشارخون داشته است.