مقايسه بين تغيير حداكثر سرعت خون كاروتيد در سيكل تنفسي با روش‌هاي مرسوم اندازه گيري حجم در بيماران مبتلا به شوك عفوني

سابقه و هدف: جستجو براي دستيابي به يك روش دقيق و قابل استناد و در عين حال غيرتهاجمي در مورد ارزيابي ميزان حجم مورد نياز در بيماران دچار شوك در اورژانس بسيار پر اهميت است. استفاده از سونوگرافي داپلر شريان كاروتيد، بسيار راحت و قابل انجام بر بالين بيمار است. لذا اين مطالعه جهت بررسي استفاده از اين پارامتر براي ارزيابي نياز به حجم در بيماران مبتلا به شوك عفوني طراحي شده است. مواد و روش‌ها: اين مطالعه تك مركزي، مشاهده‌اي و آينده نگر بر روي تمام بيماران كه با تشخيص شوك عفوني در بخش اورژانس بيمارستان امام خميني شهر ساري از مهر 1400 لغايت شهريور 1401 بستري شدند، انجام گرفت. علايم حياتي، اندازه‌گيري قطر وريد اجوف تحتاني(IVC) و اوج سرعت شريان كاروتيد با داپلر (CDPV) در بدو ورود و دو ساعت بعد از شروع درمان، ارزيابي قرار شد. توصيف و تحليل داده‌ها با SPSS صورت پذيرفت. يافته‌ها: تعداد 44 بيمار در اين مطالعه شركت داشتند كه ميانگين سن اين افراد 17/91±62/55 سال بوده است. از اين تعداد30 نفر (68/2 درصد) مرد بودند. يك افزايش معني‌دار از نظر آماري در ميزان IVC min (P=0.016), CDPV max (P=0.001), and ΔCDPV (P 0.0001) در بيمارن بعد از دو ساعت از شروع درمان، مشخص شد. استنتاج: بر اساس مطالعه حاضر، از معيارهاي سونوگرافيك داپلر شريان كاروتيد در تعيين نياز مايع براي بدن و هم‌چنين ارزيابي نياز به حجم در بيماران به‌عنوان يك معيار ديناميك مي‌توان استفاده كرد.