مقايسه اثر رژيم تركيبي لتروزول و كلوميفن با اثر لتروزول بر پيامد بارداري و تخمك گذاري در بيماران نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلي كيستيك: مطالعه كارآزمايي باليني

سابقه و هدف: شايع‌ترين علت شناخته شده ناباروري در زنان، اختلال در تخمك‌گذاري است. مطالعه حاضر با هدف مقايسه اثر رژيم تركيبي لتروزول و كلوميفن با لتروزول به تنهايي بر ميزان بارداري و تخمك‌گذاري در بيماران نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلي‌كيستيك تحت القاي تخمك‌گذاري انجام گرفت. مواد و روش‌ها: اين مطالعه به‌صورت كارآزمايي باليني بر روي 102 بيمار نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلي‌كيستيك كه به درمانگاه نازايي بيمارستان امام خميني ساري مراجعه كردند در بازه زماني سال 97 تا 98 انجام شد. شركت‌كنندگان به‌صورت تصادفي كه با استفاده از جدول اعداد تصادفي صورت مي‌گرفت، در دو گروه (هر گروه 51 نفر) قرار گرفتند كه گروه اول، 5 ميلي‌گرم لتروزول را روزانه (2 قرص) در روزهاي 7-3 قاعدگي و گروه دوم نيز 100 ميلي‌گرم كلوميفن را به همراه 5 ميلي‌گرم لتروزول به همان صورت دريافت كردند. در صورت وجود حداقل يك فوليكول با سايز 19-20 ميلي‌متر آمپول HCG با دوز 5000 واحد تزريق شد. توصيه‌هاي لازم درباره اينتركورس منظم به‌صورت يك روز در ميان به بيماران داده شد. يافته‌ها: تعداد فوليكول‌هاي بالاي 14 ميلي‌متر در گروه تركيب دو دارو، در مقايسه با گروه لتروزول اختلاف معني‌داري داشتند(P 0/05 ). اما از لحاظ سن، شاخص توده بدني، تعداد فوليكول‌هاي بالاي 18 ميلي‌متر، ضخامت آندومتر، تعداد حاملگي باليني، حاملگي ongoing، متولدين زنده، سقط و چندقلوزايي بين دو گروه اختلاف معني‌داري مشاهده نشد. استنتاج: براساس اين مطالعه، به نظر مي‌رسد كه تركيب لتروزول و كلوميفن سيترات نسبت به لتروزول براي تحريك تخمك‌گذاري زنان نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلي‌كيستيك موثرتراست.