تاثير تراشه يخ حاوي منتول بر تشنگي بيماران تحت درمان با همودياليز: يك كارآزمايي باليني تصادفي

سابقه و هدف: تشنگي، يكي از شايع‌ترين مشكلات بيماران تحت درمان با همودياليز است كه با تحريك بيمار به مصرف مايعات بيش‌تر، موجب اضافه وزن بين دو دياليز،كاهش كيفيت زندگي و مشكلات متعدد ديگر مي‌گردد. لذا با توجه به ضرورت استفاده از روش‌هاي مديريت تشنگي، مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير تراشه يخ حاوي منتول بر تشنگي بيماران تحت درمان باهمودياليز انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني، 60 نفر از بيماران مراجعه‌كننده به مراكز دياليز بيرجند با در نظر گرفتن معيارهاي مطالعه به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و با تخصيص تصادفي در دو گروه كنترل و آزمون  قرار گرفتند. در گروه آزمون، بيماران هر روز 12 قطعه تراشه يخ حاوي منتول به مدت يك هفته مصرف كردند و گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكردند. پرسشنامه‌هاي شدت تشنگي، ناراحتي از تشنگي، مدت تشنگي و خشكي دهان قبل از هر جلسه دياليز در طي هفته قبل از مداخله و در طول مداخله، تكميل و نيزحجم مايعات مصرفي با چك ليست به‌صورت روزانه اندازه‌گيري و ثبت شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS 15 و آزمون‌هاي آماري t مستقل، t زوجي، خي دو و Fisher exact test در سطح معني‌داري P 0.05 تحليل شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد در گروه آزمون ميانگين نمره مدت تشنگي، شدت تشنگي، خشكي دهان، ناراحتي از تشنگي، حجم مايعات مصرفي و تعداد دفعات تشنگي بعد از مداخله نسبت به قبل از آن كاهش معناداري داشته است(0.0001=P)، همچنين ميانگين تغييرات نمره مدت تشنگي، شدت تشنگي، خشكي دهان، حجم مايعات مصرفي و تعداد دفعات تشنگي در بيماران گروه آزمايش نسبت به كنترل به‌طور معناداري بيش‌تر بود (0.0001=P). استنتاج: با توجه به تاثير تراشه يخ حاوي منتول بر تشنگي بيماران دياليزي، استفاده از اين روش ساده، قابل اجرا و كم هزينه براي مديريت تشنگي پيشنهاد مي‌شود.