اثر حاد عصاره سير كهنه و فعاليت تناوبي شديد بر هزينه سوخت و سازي، اكسايش سوبسترا و كورتيزول بزاقي در زنان غير فعال

سابقه و هدف: با توجه به پيشرفت استفاده از طب سنتي در مطالعات اخير، عصاره سير كهنه به‌عنوان عامل اثرگذار بر چربي خون و كاهنده استرس جسماني و رواني مورد توجه قرار گرفته است. بر اين اساس، هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر حاد مصرف عصاره سير كهنه بر هزينه سوخت و سازي، اكسايش سوبسترا و كورتيزول بزاقي هنگام و پس از فعاليت تناوبي شديد مي‌باشد. مواد و روش‌ها: تعداد 10 نفر از زنان غيرفعال شهر بيرجند (سن: 6±24سال، ميانگين شاخص توده بدني 23-22 كيلوگرم بر مترمربع) در 2 جلسه به فاصله يك هفته در اين آزمون شركت كردند. آزمودني‌ها در جلسه اول، مكمل سير (600 ميلي‌گرم ﺳــﻴﺮ كهنه) و در جلسه دوم، دارونما (600 ميلي‌گرم نشاسته) را يك ساعت قبل از انجام فعاليت تناوبي شديد مصرف نمودند. برنامه فعاليت تناوبي شديد شامل اجراي 11 تناوب دويدن 1 دقيقه‌اي با شدت 90 درصد max2vVO بود كه با 11 تناوب استراحتي 2 دقيقه‌اي با شدت 60 درصد max2vVO دنبال شد. هزينه سوخت و سازي و اكسايش سوبسترا با استفاده از دستگاه تجزيه و تحليل گازهاي تنفسي و كورتيزول بزاقي به روش نورتابي شيميايي اندازه‌گيري شد. تحليل آماري داده‌ها با آزمون تحليل واريانس مكرر انجام شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد در دو گروه سير و دارونما بين شاخص‌هاي ميانگين اكسيژن مصرفي (0/28 =P)، اكسايش چربي (0/09=P)، نسبت تبادل تنفسي (0/08=P)، هزينه انرژي (0/76=P) و كورتيزول بزاقي (0/66=P) تفاوت معني‌داري وجود نداشت. استنتاج: بر اساس يافته‌هاي اين مطالعه، مصرف مكمل سير كهنه همراه با انجام فعاليت تناوبي شديد تاثيري بر هزينه سوخت و سازي، اكسايش سوبسترا و سطح كورتيزول در زنان غير فعال ندارد.