مقايسه فراواني استئوپروز و استئوپني در بيماران مبتلا به بيماري انسدادي ريه با و بدون آمفيزم در شهر ساري

سابقه و هدف: بيماري مزمن انسدادي ريه (COPD) نوعي بيماري پيشرونده ريه است كه با علائم تنفسي طولاني مدت و محدوديت جريان هوا تشخيص داده مي‌شود. COPD سومين علت مرگ و مير در سراسر جهان است و با بسياري از بيماري‌هاي خارج ريوي مانند بيماري‌هاي قلبي ريوي، ضعف عضله اسكلتي و آنمي مرتبط مي‌باشد. استئوپروز يكي از مهم‌ترين عوارض سيستميك COPD مي‏باشد كه خطر شكستگي‌هاي استئوپروتيك را افزايش داده و بار اقتصادي سنگيني را به همراه دارد. نظر به اهميت باليني فنوتيپ آمفيزم در بيماري مزمن انسدادي ريه و عدم بررسي اين موضوع در كشور ايران، هدف از اين مطالعه مقايسه فراواني استئوپروز و استئوپني در بيماران مبتلا به COPD با و بدون آمفيزم در مراجعه‌كنندگان به كلينيك طوبي ساري و بيماران بستري در بيمارستان امام خميني ساري بود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي-تحليلي در سال 1400 بر روي بيماران مراجعه كننده به كلينيك روماتولوژي و ريه و بيماران COPD بستري در بيمارستان امام خميني ساري انجام شد. 50 بيمار مبتلا به COPD داراي آمفيزم به عنوان گروه مورد و 50 بيمار مبتلا به COPD فاقد آمفيزم به‌عنوان گروه شاهد وارد مطالعه شدند و پس از بررسي و تاييد با اسكن توموگرافي كامپيوتري رزولوشن بالا (HRCT) بيماران داراي آمفيزم و فاقد آمفيزم تفكيك شدند. سپس با استفاده از دانسيتومتري و بررسي تراكم توده استخواني(BMD) همه بيماران COPD، بيماران به دو گروه با استئوپروز و بدون استئوپروز تقسيم شدند. اطلاعات بيماران وارد نرم‌افزار 23SPSS شد و مورد تحليل قرار گرفت.يافته‌ها: در مطالعه حاضر تفاوت معني‌داري در سطوح سرمي ويتامين D، نمره شكستگي مهره يا BMD بين بيماران آمفيزماتوز و غير آمفيزماتوز با (0/09=P و 0/098=P) وجود نداشت. تجزيه و تحليل چند متغيره نشان داد كه (در مدلي از جمله سن، BMI، FEV1، PaO2، امتياز آمفيزم، CRP و امتياز تنگي نفس) تنها BMI، FEV1 و PaO2 كاهش مي‌يابد كه عوامل خطر مستقل براي BMD پايين بودند.استنتاج: يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد طبق مدل چند متغيره، آمفيزم يك عامل خطر مستقل براي پوكي استخوان مي‌باشد. BMI پايين، شدت COPD و هيپوكسي نقش غالبي در ايجاد پوكي استخوان دارند.