ارتباط بين شاخص سالم خوردن و امتياز كيفيت رژيمي با افسردگي در سالمندان

سابقه و هدف: افسردگي يكي از اختلالات مهم و شايع در سالمندان مي‌باشد. با توجه به اين‌كه تغذيه به‌عنوان عاملي مهم نه‌تنها در پيدايش، بلكه در شدت و طول دوره ابتلا به افسردگي نقش مهمي را ايفا مي‌نمايد، لذا هدف از پژوهش حاضر بررسي ارتباط بين شاخص جايگزين سالم خوردن و امتياز كيفيت رژيمي با افسردگي در سالمندان ساكن شيراز بود.مواد و روش‌ها: در مطالعه مقطعي حاضر كه بر روي 80 سالمند ساكن شهر شيراز صورت گرفت، اطلاعات مربوط به دريافت‌هاي غذايي افراد با استفاده از پرسشنامه بسامد خوراك 147 موردي جمع‌آوري گرديد. پيروي از تغذيه سالم با استفاده از شاخص تغذيه سالم ارزيابي شد. كيفيت رژيم غذايي براساس DQI-I كه شامل چهار جزء اصلي رژيم غذايي است، مورد ارزيابي قرار گرفت. براي بررسي ميزان افسردگي از تست افسردگي Beck استفاده شد. جهت بررسي ارتباط بين شاخص‌ها با افسردگي، از روش رگرسيون خطي در دو مدل خام و تعديل‌شده استفاده گرديد.يافته‌ها: در مطالعه حاضر از 80 فرد مورد مطالعه، 50 درصد را زنان تشكيل مي‌دادند. ميانگين و انحراف معيار سني افراد مورد مطالعه در گروه‌هاي داراي نمره افسردگي كم‌تر و بيش‌تر از 10 به ترتيب عبارت از 5/67±66/18 و 6/9±65/18 سال بود. ارتباط بين امتياز شاخص كيفيت رژيمي با افسردگي، ارتباط معكوس و معني‌داري نشان داد، به‌طوري كه افزايش امتياز شاخص كيفيت رژيمي با كاهش امتياز افسردگي همراه بود (ضريب بتا: 0/281- و 0/036=P). اين شاخص پس از تعديل براي سن و جنس و ميزان تحصيلات، شاخص توده بدني و انرژي همچنان معني‌دار ماند (0/049=P).استنتاج: بر اساس يافته‌هاي مطالعه حاضر پيروي از رژيم غذايي با شاخص كيفيت رژيمي بالاتر ارتباط معكوسي با شانس خطر ابتلا به افسردگي در سالمندان دارد. مطالعات بيشتر، به‌خصوص از نوع آينده‌نگر، براي تأييد اين يافته‌ها در جوامع خاورميانه مورد نياز است