بررسي ميزان اضطراب ناشي از همه گيري كوويد در دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي مازندران سال 1400

سابقه و هدف: هدف از اين مطالعه ارزيابي وضعيت اضطراب به‌عنوان يكي از شاخص‌هاي تعيين سلامت رواني دانشجويان دندانپزشكي ساري در دوران اپيدمي ويروس covid-19 مي‌باشد.مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي، در سال 1400 بين همه دانشجويان ورودي 95 تا 97،كه به روش سرشماري انتخاب شدند، شامل 143 نفر در دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم ‌پزشكي مازندران در شهر ساري انجام پذيرفت .ابزار جمع‌آوري اطلاعات مورد نياز، پرسشنامه دموگرافيك و پرسشنامه محقق ساخته اضطراب ناشي از كوويد-19 مي باشد. براساس نمره‌اي كه شركت‌كنندگان در اين پرسشنامه كسب كردند به سه سطح اضطراب تقسيم شدند كه شامل سطح اضطراب پايين، متوسط و بالا بود.آناليز داده‌ها با آزمون مجذور كاي در نرم‌افزار SPSS انجام شد.يافته‌ها: 143 نفر شامل 47 (32/9 درصد) نفر از ورودي 95، 55 (38/5 درصد) نفر از ورودي 96 و 41 (28/7 درصد) نفر از ورودي 97 در اين مطالعه شركت كردند. 73 (51 درصد) نفر از شركت‌كنندگان زن بودند. نتايج اين مطالعه نشان داد كه 50/3 درصد دانشجويان سطح اضطراب پايين، 46/9 درصد سطح اضطراب متوسط و 2/8 درصد سطح اضطراب بالا را تجربه مي‌كنند. هم‌چنين ارتباط معني‌داري ميان سال تحصيلي و سطح اضطراب مشاهده شد بدين صورت كه دانشجويان سال جديدتر سطح اضطراب بالاتري را نشان دادند(0/05 P). ارتباط معني‌داري ميان جنس و محل سكونت با سطح اضطراب مشاهده نشد (0/05 P).استنتاج: ميان سطح اضطراب و سال تحصيلي دانشجويان ارتباط معني‌داري وجود دارد به اين صورت در ورودي هاي جديدتر سطح استرس بالاتر است. جهت كاهش سطح اضطراب دانشجويان نياز به تجديد نظر در مديريت كنترل عفونت، بهبود محيط كار و يادگيري نحوه برخورد با بيماران به منظور محافظت از همه و هم‌چنين آموزش و پشتيباني از طرف موسسات دانشگاهي مي‌باشد