بررسي ميزان درگيري سي تي اسكن ريه بيماران كوويد ۱۹ و ارتباط آن با سطح بيوماركرهاي خوني: يك مطالعه گذشته نگر

سابقه و هدف: بيماري كوويد 19 يك بيماري با درگيري چند ارگاني مي‌باشد كه نقش آبشار انعقادي، سيستم ايمني و التهابي در آن بسيار پر رنگ است. اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط بيوماركرهايي هم‌چون N-ترمينال پروهورمون پپتيد ناتريورتيك مغز (NT-proBNP)، لاكتات دهيدروژناز (LDH)، اينترلوكين 6 (IL-6) و D-dimer با ميزان درگيري ريه در بيماران بستري مبتلا به كوويد 19 مي‌باشد.مواد و روش‌ها: اين مطالعه گذشته نگر، در خرداد، تير و مرداد 1400 در بيمارستان امام سجاد شهر رامسر مازندران انجام گرديد كه جامعه‌ي آماري آن بيماران بستري مبتلا به كوويد 19 با درگيري ريوي بودند. سي‌تي اسكن ريه هر بيمار مورد بررسي قرار گرفت و به ميزان درگيري هر ريه نمره 10-0 داده شد. هم‌چنين، علاوه بر اطلاعات دموبيوگرافيك، سطوح بيوماركرهاي IL-6، NT-proBNP، D-dimer و LDH از پرونده بيماران استخراج گرديد و داده‌هاي حاصل تحت آناليز آماري قرار گرفتند.يافته‌ها: 154 بيمار وارد مطالعه شدند. براساس اعداد به‌دست آمده از نمره سي‌تي اسكن، 42 نفر (27/3 درصد) درگيري خفيف، 52 نفر (33/7درصد) درگيري متوسط و 60 نفر (39 درصد) درگيري شديد ريه داشتند. سطوح بيوماركرهاي IL-6، D-dimer و LDH در سه گروه ياد شده بر اساس نمره سي تي اسكن داراي تفاوت آماري معني‌داري بود. هم‌چنين براي نمره محاسبه شده شدت درگيري ريه در سي‌تي‌اسكن و سطوح پلاسمايي IL-6 (0/008=P  و 0/280=r)، LDH (0/001 P و 0/032 =r) و D-dimer (0/008=P  و 0/307 =r) همبستگي مثبت و معني‌داري يافت گرديد.استنتاج: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد كه بيوماركرهايي هم‌چون IL-6، D-dimer و LDH مي‌توانند با ميزان آسيب ريوي بيماري كوويد 19 در ارتباط باشند.