كنترل و پيشگيري از توكسوپلاسموز در ايران: خلاصه سياستي

توكسوپلاسما گونديي عامل بيماري توكسوپلاسموز، عفونتي با انتشار جهاني است. با توجه به بار بيماري توكسوپلاسموز مادرزادي، عفونت فرصت طلب توكسوپلاسما در بيماران مبتلا به نقص ايمني و افزايش روزافزون اين بيماران و هم‌چنين با توجه به گوناگوني شرايط آب و هوايي و عوامل اجتماعي در ايران، بازبيني و ارتقاي روش‌هاي كنترل و پيشگيري توكسوپلاسموز در كشور ضرورت دارد. فقدان برنامه ملي اجباري براي كنترل و پيشگيري از توكسوپلاسموز، عدم اجراي برنامه غربالگري منظم در دوران بارداري، فقدان شبكه ملي ثبت موارد مثبت توكسوپلاسموز مادرزادي و نياز به ارتقاي كيفي برنامه‌هاي آموزشي از مهم‌ترين چالش‌هاي پيش‌رو هستند. در اين راستا، پژوهشگران مركز تحقيقات توكسوپلاسموز، در گزارش خلاصه سياستي حاضر به معرفي و پيشنهاد برنامه‌هاي نوين كنترل و پيشگيري از توكسوپلاسموز در ايران و راهكارهايي جهت حل چالش‌هاي اشاره شده جهت ارائه به سياستگذاران وزارت بهداشت و دانشگاه‌هاي علوم پزشكي كشور پرداخته اند. اين راهكارها شامل پيشگيري از توكسوپلاسموز مادرزادي، غربالگري منظم در دوران بارداري و پيگيري موارد سرم منفي، پيشگيري ثانويه از بروز توكسوپلاسموز مادرزادي بر اساس غربالگري و درمان پيش از تولد نوزاد، پيگيري درمان نوزادان IgG و IgM مثبت جهت پيشگيري از توكسوپلاسموز چشمي در آينده، آموزش بهداشت خانم‌ها در سنين باروري، بررسي دانش و آگاهي زنان باردار در مورد توكسوپلاسما و راه‌هاي انتقال آن، پيشگيري از توكسوپلاسموز در ساير بيماران، تاسيس آزمايشگاه رفرنس تشخيص توكسوپلاسموز، پيشگيري از عفونت در حيوانات و ضد عفوني كردن گوشت، كاهش آلودگي محيط زيست به اووسيست‌هاي توكسوپلاسما و آموزش عموم افراد جامعه مي‌باشند.