اثرات پلاسماي غني از پلاكت بر تظاهرات باليني و التهابي در مدل تجربي كوليت اولسراتيو

سابقه و هدف: كوليت اولسراتيو يك بيماري التهابي روده است كه عواملي از قبيل استعداد ژنتيكي، فاكتورهاي محيطي و عملكرد نامتناسب سيستم ايمني مخاطي در پاسخ به فلور ميكروبي روده در اين بيماري دخيل هستند. پلاسماي غني از پلاكت يكي از مشتقات حاصل از خون است كه خاصيت ضد التهابي و بازسازي‌كننده سلولي دارد. مطالعه حاضر جهت بررسي اثر ضد التهابي پلاسماي غني از پلاكت بر تظاهرات باليني و التهابي در مدل تجربي كوليت اولسراتيو صورت پذيرفت.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، از موش هاي نر نژاد BALB/c استفاده شد كه به 4 گروه 10 تايي تقسيم شدند كه شامل، گروه سالم (كنترل منفي)، گروه كوليت بدون درمان (كنترل مثبت)، گروه كوليت دريافت‌كننده PRP و گروه كوليت دريافت‌كننده سولفاسالازين، است. كوليت با تزريق درون ركتومي 100 ميكروليتر اسيد استيك 4 درصد در تمام حيوانات به جز گروه كنترل منفي ايجاد شد. برنامه درماني پس از القاي كوليت و ظهور علايم آغاز گرديد. موش‌ها 15 روز پس از آخرين تزريق آسان كشي شدند و ميزان معيار فعاليت بيماري و فاكتورهاي التهابي بررسي گرديد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه معيار فعاليت بيماري، شدت التهاب و هم‌چنين مقادير MPO، NO، بيان و توليد سايتوكاين‌هاي IL-1β، IL-6 و TNF-α، بيان ژن‌هاي التهابي COX2 و iNOS در گروه‌هاي درماني به نسبت گروه كوليت بدون درمان كاهش معناداري يافته است.استنتاج: نتايج نشان داد كه پلاسماي غني از پلاكت داراي اثرات ضد التهابي مطلوبي در بيماري كوليت اولسراتيو بوده و بعد از ارزيابي‌هاي تكميلي مي‌تواند به عنوان يك درمان كمكي به همراه داروهاي مورد مصرف در درمان بيماران مبتلا به كوليت اولسراتيو مورد استفاده قرار گيرد.