ارتباط بين بهزيستي معنوي و كيفيت زندگي بيماران مبتلا به ديابت نوع دو بعد از اوج پاندمي كوويد-19: يك مطالعه پيش بيني كننده

سابقه و هدف: گذر دوران پاندمي كوويد-19 زندگي را براي اغلب بيماران دستخوش تغييرات نمود. بهزيستي معنوي بيماران مبتلا به ديابت نوع دو و اين كه با كنترل عوامل مخدوش‌كننده، به چه ميزان مي‌تواند با كيفيت زندگي آن‌ها در ارتباط باشد، جنبه‌اي است كه پس از اين دوران نياز به توجه بيش‌تر در جمعيت‌هاي خاص دارد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط بين بهزيستي معنوي و كيفيت زندگي بيماران مبتلا به ديابت نوع دو انجام گرفت.مواد و روش‌ها: پژوهش مقطعي حاضر، در سال 1401 انجام شد. نمونه‌ها شامل 177 بيمار مبتلا به ديابت نوع دو بودند كه به روش در دسترس از مراكز ديابت شهرستان آمل انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از فرم اطلاعات جمعيت شناختي، پرسشنامه‌هاي بهزيستي معنوي و كيفيت زندگي جمع‌آوري گرديد. داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي در سطح معني‌داري 0/05 P تجزيه تحليل گرديد.يافته‌ها: نتايج تحليل رگرسيون خطي براي بررسي ارتباط بهزيستي معنوي و كيفيت زندگي در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو با كنترل متغيرهاي جمعيت شناختي و باليني، ارتباط مثبتي را بين زير مقياس ارتباط با زندگي و كيفيت زندگي در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو نشان داد (β=0/49, P 0/001).استنتاج: يافته ها حاكي از آن است كه پس از كنترل عوامل مخدوش كننده باليني و جمعيت شناختي، بهزيستي معنوي بيماران مبتلا به ديابت نوع دو (خصوصا در زير مقياس سلامت وجودي) مي‌تواند پيش‌بيني‌كننده كيفيت زندگي آنان باشد. لذا اجراي مداخلات مرتبط با ارتقاي سطح بهزيستي معنوي، مي‌تواند زمينه زندگي با كيفيت‌تر را در دوران پسا كرونا براي آن‌ها فراهم نمايد.