اثر تمرين هوازي-مقاومتي بر بيان miR-222 و ژن‌هاي cTnT،Cx43 ، Ki67 و تكثير كارديوميوسيت‌هاي موش‌هاي صحرايي نر قبل از بلوغ، جوان و سالمند

سابقه و هدف: قلب توانايي محدودي در بازسازي و احياي خود از طريق تقسيم سلولي، تمايز سلول‌هاي بنيادي و فعال‌سازي سلول‌هاي پيش‌ساز قلبي دارد و كاهش كارديوميوسيت‌ها حتي به ميزان اندك مي‌تواند عملكرد قلب را تحت تاثير قرار دهد، بنابراين وجود تعادل بين كاهش و تشكيل كارديوميوسيت‌هاي جديد در تمام دوران زندگي براي حفظ عملكرد قلبي بسيار ضروري است. شواهد حاكي از آن است كه فعاليت ورزشي مي‌تواند ساختار قلبي را در سطح سلولي-مولكولي تحت تاثير قرار دهد، لذا هدف از پژوهش حاضر، بررسي اثر تمرين هوازي-مقاومتي بر بيان miR-222 و ژن‌هاي  cTnT، Cx43، Ki67 و تكثير كارديوميوسيت‌هاي موش‌هاي صحرايي نر قبل از بلوغ، جوان و سالمند بود.مواد و روش‌ها: دراين مطالعه، تعداد 30 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار در سه رده سني 2 هفتگي به‌عنوان گروه قبل از بلوغ، ۸ هفتگي به‌عنوان گروه جوان و ۹۶ هفتگي به‌عنوان گروه سالمند، به‌طور تصادفي به دو گروه تمرين (۵=n) و كنترل(۵=n) تقسيم شدند. برنامه‌هاي تمرين مقاومتي (نردبان مقاومتي، 3روز در هفته) و هوازي (دويدن روي نوارگردان، 3 روز در هفته) به مدت 6 هفته اجرا شد. بيان miR-222 و ژن‌هاي Cx43، cTnT و Ki67 به روش Real Time-PCR مورد بررسي قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده‌ها، آناليز واريانس يك‌طرفه و آزمون تعقيبي توكي(0/05≥P) استفاده شد.يافته‌ها: مقادير پروتئين BrdU با روش ايمونوهيستوشيمي و بيان ژن Ki67 در هر سه رده سني قبل از بلوغ، جوان و سالمند موش‌هاي تمرين كرده به‌طور معني‌داري بيش‌تر از گروه‌هاي كنترل بود(P≥0.05). miR-222 گروه تمرين كرده قبل بلوغ، نسبت به گروه كنترل به‌طور معني‌داري بيش‌تر بود(0/023=P). افزايش بيان ژن cTnT در گروه‌هاي تمرين كرده قبل بلوغ (0/018=P) و سالمند (0/015=P) و افزايش بيان ژن Cx43 در گروه تمرين­كرده سالمند (0/009=P) مشاهده شد.استنتاج: انجام تمرينات هوازي-مقاومتي مي‌تواند محرك موثري براي افزايش تكثير كارديوميوسيت‌ها در هر سه رده سني  قبل از بلوغ، جوان و سالمند در موش‌هاي صحرايي باشد.