القا و نگهداري بيهوشي با پروپوفول در مقايسه با بيهوشي با ايزوفلوران، احتمالا ايجاد ثبات هموديناميك بهتري در بيماران با چسبندگي جفت تحت عمل سزارين خواهد داشت: يك مطالعه پيلوت

سابقه و هدف: خون‌ريزي حين سزارين يكي از علل شايع‌ ولي قابل پيش‌گيري مرگ مادران مي‌باشد و تهاجم جفتي از علل اصلي خون‌ريزي حين سزارين است. اين مطالعه با هدف مقايسه‌ي دو روش بيهوشي استنشاقي و پروپوفول در خون‌ريزي سزارين در بيماران، انجام پذيرفت.مواد و روش‌ها: اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي، بر روي 15 بيمار چسبندگي جفتي كانديد سزارين انجام شد كه در دو گروه بيهوشي با ايزوفلوران و بيهوشي با پروپوفول، در زمان نگهداري بيهوشي مورد مطالعه قرار گرفتند. تحليل داده ها با سطح خطاي 5 درصد انجام شد.يافته‌ها: مقايسه‌ي نتايج نشان داد، حجم خون ساكشن شده (0/008=P)، تعداد گازهاي استفاده شده (0/003 =P)، حجم سرم دريافتي (0/008 =P)، ميزان استفاده از پك سل (0/009 =P) و حجم برون ده ادراري (0/008 =P) در گروه پروپوفول به‌طور معناداري كم‌تر بود. فشار خون سيستول و دياستول در گروه پروپوفول به‌ شكل معنادار به مقادير پايه نزديك‌تر بود (0/05 ≥P). تعداد ضربان قلب، تعداد تنفس، درجه‌ي حرارت مركزي و سطح اشباع اكسيژن خون بين دو گروه اختلاف معناداري نداشت (0/5≤P).استنتاج: نتايج اين مطالعه استفاده از پروپوفول را در بيهوشي بيماران چسبندگي جفت به ايزوفلوران ترجيح مي‌دهد، اگر چه به دليل تعداد كم نمونه نياز به مطالعات تكميلي بيش‌تري مي‌باشد.