شماره ركورد
1390387
عنوان مقاله
وضعيت توليد آنتيبادي و ماندگاري آن به دنبال ابتلا در بيماران سرپايي مبتلا به كوويد-19
پديد آورندگان
بشكني ، محبوبه دانشگاه علوم پزشكي مازندران , انوري ، رقيه دانشگاه علوم پزشكي مازندران , سهراب پور ، حجت دانشگاه علوم پزشكي مازندران , روزبه ، فاطمه دانشگاه علوم پزشكي مازندران
از صفحه
62
تا صفحه
66
كليدواژه
آنتيبادي , كوويد-19 , ايمني , پايداري آنتي بادي , IgG Covid , IgM Covid , PCR Covid
چكيده فارسي
سابقه و هدف: كوويد-19 يك بيماري ويروسي دستگاه تنفس است. با توجه به اينكه ميزان ماندگاري آنتيبادي بر عليه كوويد-19 در گزارشات متفاوت بوده است و از آنجاييكه تفاوتهاي قومي و نژادي در اين بيماري تاثير گذار بوده است اين مطالعه با هدف تعيين بررسي وضعيت آنتيباديها و ماندگاري در بيماران مبتلا به كوويد-19، انجام پذيرفت.مواد و روشها: اين مطالعه طولي، در سال 1399 بر روي بيماران مراجعهكننده به كلينيك تب در شهرستان مياندورود انجام شد. تشخيص بيماري بر اساس شرح و تست Real time PCR يا سيتي اسكن ريه بود 87 بيمار براساس معيارهاي تشخيصي وارد مطالعه شدند و معيار خروج شامل موارد عدم مراجعه در پيگيري بود. سطح آنتيبادي IgM و IgG توسط روش اليزا و كيت پيشتاز طب در ابتداي تشخيص اندازهگيري گرديد و براي بررسي ماندگاري مجددا 6 ماه بعد سطح IgG همان بيماران مجدد چك گرديد كه براساس دستورالعمل كيت مقادير بالاتر از 1/1 مثبت در نظر گرفته شد. اطلاعات شامل اطلاعات زمينهايي، درگيري ريه در CT اسكن و نتايج اليزا پس از ورود به كامپيوتر با نرمافزار آماري 21 SPSS و آزمونهاي T-test و Fisher’s exact مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. سطح معنيداري 0/05 P در نظر گرفته شد.يافتهها: ميانگين سني بيماران مورد بررسي 17±47/7 سال بود. از افراد مورد بررسي 55 نفر (63 درصد) زن، 20 نفر (23 درصد) افزايش فشارخون و 18 نفر (20/7 درصد) ديابت داشتند. 84 نفر از بيماران تست Real time PCR آنها مثبت بود 43 نفر (49/4 درصد) درگيري CT داشتند. IgM اوليه در 20 نفر (23 درصد)، IgG اوليه در 58 نفر (66/7 درصد) مثبت بود كه بعد از شش ماه IgG در 36 مورد (41/4 درصد) مثبت بود. پايداري آنتيبادي در 67/4 درصد مردان و 56/4 درصد زنان ديده شد(0/41=P). ابتلا به فشارخون (0/329=P) و ديابت (0/21=P) و نيز درگيري ريه در سيتياسكن (0/586=P) ارتباط معنيداري با پايداري آنتيبادي نداشت. ميانگين سني افراد با پايداري آنتيبادي (16/2±50 سال) و افرادي كه آنتيبادي در آنها منفي شده بود (14/1±42 سال)، اختلاف معنيداري (0/077=P) نداشت.استنتاج: يافتهها نشان داد آنتيبادي عليه بيماري در يك سوم بيماران توليد نشده بود و بعد از گذشت 6 ماه ميزان IgG در بخش قابل ملاحظهاي از بيماران كاهش يافته بود. همچنين نتايج نشان داد پايداري آنتيبادي ارتباط معنيداري با سن، جنس، درگيري ريه در سيتي اسكن و بيماري زمينهايي از قبيل فشارخون و ديابت نداشت.
عنوان نشريه
مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران
عنوان نشريه
مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران
لينک به اين مدرک