ارتباط بين بهداشت دهان بر اساس DMFT با سندرم متابوليك در داده‌هاي فاز ثبت نام جمعيت كوهورت طبري

سابقه و هدف: شيوع سندرم متابوليك در جوامع به طور فزاينده‌اي در حال افزايش است. سندرم متابوليك مجموعه‌اي از اختلالات از جمله چاقي، فشارخون بالا، ديس ليپيدمي و مقاومت به انسولين مي‌باشد. مراقبت ناكافي از دندان با بسياري از بيماري‌هاي سيستميك مرتبط است. هم‌چنين شواهد علمي حاكي از وجود ارتباط بين بهداشت دهان و سندرم متابوليك مي‌باشد. از اين رو مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط بين بهداشت دهان بر اساس DMFT (دندان‌هاي پوسيده، كشيده شده، پرشده) با سندرم متابوليك در داده‌هاي فاز ثبت نام جمعيت كوهورت طبري انجام شد.مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي وتحليلي شامل شركت‌كنندگاني از جمعيت كوهورت طبري بود كه در مرحله ثبت‌نام، ارزيابي‌هاي سلامت دهان و سندرم متابوليك را انجام داده بودند. در مرحله ثبت نام كوهورت طبري اطلاعات 10255 نفر، در گروه سني 70-35 سال، در طي سال‌هاي 2017-2015 از دو منطقه شهري و كوهستاني شهرستان ساري، مازندران، ايران جمع‌آوري شد. اطلاعات مربوط به سطح تحصيلات، وضعيت اشتغال، محل زندگي، وضعيت اجتماعي اقتصادي و تاهل، سابقه اختلالات رواني، سابقه مصرف سيگار يا قليان، سطح فعاليت بدني روزانه، مسواك زدن، تعداد دفعات مسواك زدن در روز، استفاده از نخ دندان، تعداد دفعات استفاده از نخ دندان در روز، استفاده از دندان مصنوعي، سال‌هاي استفاده از دندان مصنوعي، مسواك كردن دندان مصنوعي، استفاده از دهانشويه، تعداد دفعات استفاده از دهانشويه و شاخص DMFT در زمان اجراي TCS از طريق مصاحبه و معاينات شفاهي جمع‌آوري شد. سندرم متابوليك بر اساس معيارهاي پانل سوم درمان بزرگسالان (ATP III) تشخيص داده شد. در انتها با نرم‌افزار SPSS نسخه 27، از ميانگين، انحراف معيار و درصد براي توصيف داده‌ها، مقايسه متغيرهاي كيفي با ابتلا به سندرم متابوليك با آزمون كاي اسكوئر و مقايسه متغيرهاي كمي با آزمون t مستقل در تحليل تك متغيره استفاده شد. هم‌چنين تعديل متغيرهاي مخدوشگر، با بهره‌گيري از رگرسيون لجستيك چندمتغيره صورت گرفت.يافته‌ها: در مجموع 9939 نفر در تجزيه و تحليل نهايي وارد شدند. با آزمون T مستقل بين سندرم متابوليك و DMFT رابطه معني داري وجود نداشت (4/59=T، 0/156=P)، بطوري كه ميانگين DMFT در گروه متبلا به سندرم متابوليك 9/07±17/66 و در گروه غير مبتلا 8/99±16/81 بود. با آزمون كاي دو استفاده از دندان مصنوعي(0/001 P)، استفاده از نخ دندان (0/001 P)، سن (0/001 P)، جنس (0/001 P)، وضعيت تاهل(0/05=P)، شغل (0/001 P)، محل سكونت(0/001 P)، بيماري‌هاي رواني(0/001 P)، وضعيت اجتماعي اقتصادي(0/005=P)، استعمال سيگار (0/001 P)، BMI (0/001 P)، MET (0/001 P) و سطح تحصيلات (0/001 P) با سندرم متابوليك ارتباط معني‌دار داشت. پس از تعديل مخدوش‌گرها در مدل رگرسيون لجستيك چند متغيره، تنها ارتباط تعداد استفاده از نخ دندان دو بار در روز با سندرم متابوليك معني‌دار شد (0/046=P، 2/213 -1/008 CI 95 درصد) 1/493 OR. استنتاج: يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد كه بين بهداشت دهان و دندان كه با شاخص DMFT اندازه‌گيري مي‌شود و وجود سندرم متابوليك در داده‌هاي مرحله ثبت جمعيت كوهورت طبري رابطه معني‌داري وجود ندارد. تنها بين استفاده از نخ دندان دو بار در روز با سندرم متابوليك ارتباط معني دار يافت شد. مطالعات بيشتر براي كشف ساير عوامل بالقوه اي كه ممكن است در ايجاد سندرم متابوليك در اين جمعيت نقش داشته باشند، ضروري است.