بررسي اثر مواد مختلف پوشش پالپي بر ترشح اينترلوكين-۶ از سلول‌هاي بنيادي پالپ دندان انسان: يك مطالعه آزمايشگاهي

سابقه و هدف: درمان‌هاي رژنراتيو در اندودانتيكس، درمان‌‌هايي بيولوژيك به منظور مديريت دندان‌‌هاي نابالغ، حذف بافت ملتهب و نكروتيك و ايجاد محيط مناسب براي ترميم بافت هستند. در اين درمان‌‌ها موادي با خاصيت ترميم‌كنندگي پالپ دندان وعاج روي بافت پالپي قرار داده مي‌‌شوند. اينترلوكين-۶ يكي از سايتوكاين‌‌هايي است كه در پاسخ به بسياري از فعاليت‌هاي ايمني بدن ترشح مي‌‌شود و مطالعات نقش حياتي آن را در القاي مينراليزاسيون و تشكيل بافت‌‌هاي سخت نشان داده‌‌اند. امروزه سمان‌‌هاي كلسيم سيليكاتي به دليل زيست سازگاري و القاي ساخت بافت سخت بالا به‌طور گسترده‌‌‌اي در دندانپزشكي استفاده مي‌‌شوند. با توجه به نقش IL-6 در تنظيم سلول‌‌هاي بنيادي، اين مطالعه با هدف مقايسه اثر سمان‌‌هاي CEM cement، Biodentine، TheraCal LC و MTA بر ميزان ترشح IL-6 توسط سلول‌‌هاي بنيادي پالپ دندان، انجام پذيرفت. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه آزمايشگاهي از ۴ سمان به عنوان گروه‌‌هاي اصلي و ۱ گروه كنترل كه حاوي محيط كشت فاقد سمان بود، استفاده شده است. ديسك‌‌ها تحت شرايط استريل در پليت‌‌هاي شش خانه‌‌اي به قطر ۳۵ ميلي‌متر و ارتفاع ۲ ميلي‌متر تهيه شدند و به آن‌‌ها زمان داده شد تا به‌مدت ۴۸ ساعت ست شوند. سلول‌هاي بنيادي پالپ انسان از مركز منابع زيستي ايران تهيه شدند و در محيط كشت حاوي DMEM با ۱۵ درصد FBS و ۱ درصد پني‌سيلين- استرپتومايسين (۱۰۰۰۰ واحد/ ميلي‌ليتر) به‌عنوان آنتي‌بيوتيك كشت شدند. سلول‌هاي بنيادي پالپ در پاساژ ۵-۳ براي آزمايش‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. ديسك‌‌هايي از هر سمان تحت شرايط استريل و براساس دستورالعمل كارخانه سازنده تهيه شدند. به منظور تهيه عصاره هر سمان، محيط كشت سلولي DMEM به مدت 24 ساعت با اين ديسك‌ها مجاورت داده شدند. سپس سلول‌هاي بنيادي پالپ دندان انسانhDPSCs  به مدت ۷۲ ساعت در مجاورت عصاره ديسك‌‌ها كشت داده شدند. پس از آن، اين عصاره جمع‌آوري شد و ميزان ترشح IL-6 در آن به روش ELISA اندازه‌گيري شد. آزمايش‌ها ۳ بار تكرار شدند. سپس داده‌‌هاي به‌دست آمده وارد نرم‌‌افزار SPSS16 شدند و با استفاده از آناليز واريانس و آزمون كروسكال واليس مورد آناليز قرار گرفتند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه بيش‌ترين ميزان ترشح IL-6 توسط سلول‌ها به‌ترتيب در حضور TheraCal LC، Biodentine و CEM بود؛ اما اختلاف معني‌داري بين گروه‌ها مشاهده نشد. ميانگين ميزان ترشح IL-6 در حضور MTA از ساير گروه‌‌ها كم‌تر بود و اين اختلاف معني‌دار بود (0/01P ). استنتاج: نتايج حاصل از مطالعه حاضر نشان‌دهنده ميزان پايين‌تر ترشح سايتوكاين IL-6 توسط سلول‌هاي بنيادي پالپي در حضور MTA در مقايسه با سمان‌هاي TheraCal، CEM، Biodentine بود. با توجه به نقشي كه IL-6 در فعاليت‌هاي استئوژنيك و ادونتوژنيك مي‌تواند داشته باشد، نتايج اين مطالعه در پايه‌گذاري اطلاعاتي در زمينه معرفي مناسب‌ترين سمان‌ها براي اقدامات كلينيكي مي‌تواند مفيد باشد.