بررسي يافته هاي كلينيكي و پاراكلينيكي و نتيجه نهايي بيماران COVID-19 بستري در بخش‌هاي مراقبت ويژه در يك بيمارستان مرجع طي موج هاي اول تا پنجم

سابقه و هدف: در اواخر دسامبر 2019 پنوموني با منشا nCOV-2019 به سرعت در سراسر جهان گسترش پيدا كرد و در مارچ 2020 توسط سازمان بهداشت جهاني به‌طور رسمي به عنوان پاندمي اعلام شد و نام »بيماري كوويد-19« را براي بيماري ناشي از آن انتخاب كرد. درصد قابل توجهي از بيماران مبتلا به كوويد-19 دچار درگيري‌هاي شديد ريوي و وضعيت تهديد كننده حيات مي‌شوند و نياز به حمايت تنفسي و بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه (ICU) دارند. از زمان شناسايي اولين مورد ابتلا به كوويد-19 در ايران، موج‌هاي مختلفي مشاهده شد كه در هر يك از موج‌ها سويه‌هاي مختلفي از ويروس كرونا غالب بودند. طبق مطالعات انجام شده در اين زمينه در موج اول سويه آلفا (B.1.1.7)، موج دوم سويه بتا (B.1.351)، موج سوم سويه گاما (P.1)، موج چهارم سويه دلتا (B.1.617.2) و در موج پنجم نيز سويه اميكرون (B.1.1.529)، سويه‌هاي غالب در بيماران بودند. هدف از انجام اين مطالعه بررسي يافته‌هاي كلينيكي و پاراكلينيكي و نتيجه نهايي بيماران كوويد-19 بستري در بخش‌هاي مراقبت ويژه در بيمارستان آموزشي درماني رازي قائمشهر طي موج‌هاي اول تا پنجم بوده است. مواد و روش‌ها: اين پژوهش نوعي مطالعه توصيفي-تحليلي گذشته‌نگر، مي‌باشد كه بر روي تمام بيماران مبتلا به كوويد-19 كه در پيك‌هاي يك تا پنج در ICU بيمارستان رازي قائمشهر (مركز ارجاعي بيماري‌هاي عفوني استان مازندران) بستري بودند؛ انجام شده است. اطلاعات فردي، بيماري‌هاي زمينه‌اي، زمان شروع علائم تا مراجعه به بيمارستان، يافته‌هاي آزمايشگاهي، مدت اقامت بيمار در بخش مراقبت‌هاي ويژه، از طريق پرونده خواني جمع‌آوري و براي آناليز آماري از نرم‌افزار SPSS25 استفاده شده است. يافته‌ها: از 304 بيمار بستري شده در ICU طي موج‌هاي اول تا پنجم بيماري كوويد-19، 3/50 درصد بيماران مرد بودند. محدوده سني بيماران از 22 سال تا 98 سال با ميانگين 15/08±65/14 بوده است. بيش‌ترين تعداد بستري (25/7 درصد) در موج دوم و كم‌ترين تعداد (16/4 درصد) در موج سوم بودند. 244 نفر از بيماران مبتلا به حداقل يك بيماري زمينه‌اي بودند به‌طوري كه 41 درصد بيماران مبتلا به ديابت و 50 درصد مبتلا به فشارخون بودند. از بين 244 بيمار مبتلا به بيماري زمينه‌اي تنها 28 بيمار بهبود يافتند و 216 بيمار فوت شدند كه اين اختلاف با (01/0=P) معني‌دار بود. ميانگين هموگلوبين بين موج دوم و چهارم تفاوت فاحش داشته و به ميزان 1/37 واحد در موج چهارم كم‌تر بوده است. در بين اين بيماران 260 نفر فوت كردند و 44 بيمار به‌طور نسبي بهبود يافتند. تعداد افرات فوت شده در موج‌هاي مختلف تفاوت معني‌داري داشتند (0/0001 p) به‌طوري كه مرگ و مير در موج 1(100 درصد)، موج2 (85/9درصد)، موج 3 (82 درصد)، موج 4 (64/3 درصد) و موج 5 (93 درصد) بود. استنتاج: جنسيت مرد و بيماري‌هاي زمينه‌اي خصوصا ديابت و نارسايي قلبي در تعيين پيش‌آگهي و شدت بيماري نقش دارند. ميزان مرگ و مير در موج چهارم كاهش قابل توجهي داشته و بيشينه ميزان بهبودي بيماران در اين موج بوده است.