تاثير هشت هفته تمرينات تناوبي شنا با شدت بالا بر پروتئين آسپروسين بافت چربي احشايي و آديپونكتين سرم خون در موش هاي صحرايي مبتلا به استئاتوهپاتيت غيرالكلي القا شده با رژيم پرچرب

سابقه و هدف: بيماري كبد چرب غيرالكلي (NAFLD) يكي از شايع‌ترين بيماري‌هاي متابوليكي در سراسر جهان است. آسپروسين به عنوان يك آديپوكين جديد مي‌باشد كه ارتباط نزديكي با متابوليسم گلوكز كبدي دارد. با اين حال، اطلاعات كمي در مورد آن و تاثير فعاليت ورزشي بر آن وجود دارد. هم‌چنين مقاومت به انسولين يك عامل كليدي در پاتوژنز NAFLD و به خصوص بيماري استئاتوهپاتيت غيرالكلي (NASH) است. آديپونكتين فراوان‌ترين آديپوكين مخصوص چربي است. شواهدي وجود دارد كه نشان مي‌دهد آديپونكتين؛ مقاومت به انسولين كبدي، مقاومت به انسولين به صورت سيستماتيك، التهاب و فيبروز كبد را كاهش مي‌دهد. به‌طوركلي آديپونكتين درجه استئاتوز و شدت NASH را پيش‌بيني مي‌كند. اگرچه هيچ درمان دارويي اثبات شده‌اي براي درمان NASH وجود ندارد، استراتژي‌هاي درماني اخير بر روي تنظيم غيرمستقيم آديپونكتين از طريق تجويز عوامل مختلف درماني و/يا اصلاح شيوه زندگي متمركز شده‌اند. از اين‌رو هدف از مطالعه حاضر تاثير هشت هفته تمرينات تناوبي شنا با شدت بالا بر پروتئين آسپروسين بافت چربي احشايي و آديپونكتين سرم خون در موش‌هاي صحرايي مبتلا به استئاتوهپاتيت غيرالكلي القا شده با رژيم پرچرب بوده است. مواد و روش‌ها: تعداد 40 سر رت نر از نژاد اسپراگ‌داولي به دو گروه بيمار (رژيم پرچرب)(20 سر) و سالم (20 سر) تقسيم شدند. به مدت هشت هفته رژيم پرچرب به‌صورت امولسيون روزانه (ml/kg10) به گروه بيمار و به گروه سالم نيز همين مقدار محلول سالين گاواژ شد. پس از پايان هشت هفته و اثبات بيماري گروه‌ها هركدام به دو گروه مجزا شامل كنترل- سالم(9سر)، شنا-سالم (9سر)، كنترل-بيمار (9سر) و شنا-بيمار (9سر) تقسيم شدند. سپس به مدت هشت هفته، سه روز در هفته پروتكل تمرين تناوبي شنا با شدت بالا را گروه‌هاي تمرين انجام دادند و رژيم پرچرب براي گروه‌هاي بيمار تا پايان دوره تمرينات ادامه داشت. پس از پايان تمرين، آديپونكتين سرم خون با استفاده از روش الايزا و پروتئين آسپروسين بافت چربي احشايي با روش وسترن بلات اندازه‌گيري شدند. ابتدا با استفاده از آزمون شاپيروويلك، طبيعي بودن توزيع داده‌ها اثبات و سپس با استفاده از آمار استنباطي از شيوه آزمون آنوواي يك‌طرفه براي تعيين تفاوت بين گروهي و در صورت معني‌دار بودن با استفاده از آزمون تعقيبي بونفروني تفاو‌ت‌هاي درون‌گروهي به صورت دوبه‌دو مشخص شد. تمام مراحل آماري با استفاده از نرم‌افزار SPSS ورژن 26 محاسبه گرديد. يافته‌ها: يافتههاي تحقيق حاضر نشان داد در متغير آديپونكتين سرم؛ در گروه شنا- بيمار نسبت به كنترل- بيمار (0/022 P=) افزايش معني‌دار وجود داشت. هم‌چنين درگروه شنا- سالم نسبت به گروه كنترل- سالم (0/008 P=) افزايش معني‌دار آديپونكتين سرم مشاهده شد. سطح پروتئين آسپروسين بافت چربي احشايي در گروه شنا- سالم نسبت به كنترل- بيمار (0/001 P=) كاهش معني‌دار داشت و در گروه شنا- بيمار نسبت به كنترل-بيمار (0/946 P=) سطح اين پروتئين كاهش غيرمعني‌دار يافته بود. استنتاج: در مجموع مي‌توان گفت در اين تحقيق علي‌رغم مصرف دائم رژيم پرچرب در گروه بيمار مورد مطالعه؛ تمرينات تناوبي شنا با شدت بالا توانست دو شاخص اصلي بيماري استئاتوهپاتيت غيرالكلي را بهبود بخشد به‌طوري‌كه منجر به افزايش آديپونكتين و كاهش آسپيروسين شود و با اين تغييرات مي‌توان گفت احتمالا اين نوع تمرينات مي‌تواند التهاب و مقاومت به انسولين را در اين نوع بيماري بهبود دهد؛ با اين وجود چون تحقيق حاضراز اولين تحقيقات در زمينه تاثير فعاليت‌هاي تناوبي شنا با شدت بالا بر اين دو متغير در مدل بيماري استئاتوهپاتيت غيرالكلي پيشرونده بوده است؛ براي حصول نتايج قطعي نيازمند تحقيقات بيش‌تر است.