بررسي وضعيت پيامد نهايي نوزادان در بخش‌هاي مراقبت ويژه نوزادان (NICU) بيمارستان‌هاي استان مازندران طي سال 1400

سابقه و هدف: مرگ نوزادان از مهم‌ترين شاخص‌هاي بهداشتي سلامت هر كشوري است و آگاهي از علت و زمان مرگ نوزاد مي‌تواند در برنامه‌ريزي سلامت و بهداشت كمك‌كننده باشد. از عمده دلايل مرگ و مير نوزادان خصوصاً نوزادان نارس بيماري‌هاي تنفسي است. اين پژوهش با هدف بررسي وضعيت مراقبت تنفسي نوزادان در بخش‌هاي مراقبت ويژه نوزادان (NICU) بيمارستان‌هاي استان مازندران انجام شد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي گذشته نگر، اطلاعات مربوط به نوزادان بستري شده طي سال 1400 در NICU بيمارستان‌هايي كه تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي مازندران مي‌باشند، از سامانه ايمان و هم‌چنين پرونده‌هاي درماني بيماران استخراج گرديد. اين سامانه از سال ۱۳۹۷ تحت نظارت اداره سلامت نوزادان زيرمجموعه معاونت بهداشتي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي راه‌اندازي شده ‌است و به تدريج با به‌كارگيري افراد آموزش ديده و راستي آزمايي‌هاي مكرّر، ثبت اطلاعات آن از دقت لازم برخوردار بوده و از سال 1399 قابل اتّكا است. جامعه آماري اين مطالعه شامل كليه نوزادان بستري شده در NICU بيمارستان‌هاي تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي مازندران بود. باتوجه به در دسترس بودن اطلاعات مربوط به نوزادان بستري شده در بيمارستان‌هاي استان و نوع مطالعه حاضر، نيازي به نمونه‌گيري نبوده و كليه نوزادان بستري در NICU بيمارستان‌هاي تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي مازندران درسال 1400 به صورت سرشماري وارد مطالعه شدند كه بر اساس آمار سامانه ايمان 2531 نفر مي‌باشد. معيارهاي ورود به مطالعه، نوزادان بستري شده در NICU بيمارستان‌هاي تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي مازندران در سال 1400 بود و وجود ناهنجاري ماژور مادرزادي بدو تولد در نوزاد به‌عنوان معيار خروج از مطالعه در نظر گرفته شد. در مطالعه حاضر انتوباسيون به‌عنوان تهويه تهاجمي و ساير روش‌هاي تهويه نيز به‌عنوان روش غيرتهاجمي در نظر گرفته شد. جهت تحليل آماري اين مطالعه در بخش آمار استنباطي و جهت بررسي فرضيات مطالعه از آزمون‌هاي پارامتري پس از بررسي نرماليتي داده‌ها استفاده گرديد. كليه تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد. يافته‌ها: در مطالعه حاضر، سن بارداري مادران بين 22 تا 41 هفته با ميانه و فاصله ميان‌چاركي 0/37 (0/39-0/34) هفته بود. از 2531 نوازد بستري شده در بخش NICU در طي سال1400 ، 1505 مورد (59/5 درصد) پسر و مابقي دختر بودند. از تمامي نوزادان نيازمند حمايت‌هاي تنفسي، 248 مورد (9/8 درصد) تحت تهويه تهاجمي و 579 مورد (202/9 درصد) تحت تهويه غيرتهاجمي قرار گرفته‌اند، كه در 42 مورد (1/7 درصد) از نوزادان پنوموتوراكس گزارش شد. مرگ نوزاد در 112 مورد (4/4 درصد) از نوزادان بستري گزارش شده‌است، كه اين ميزان در نوزادان زير 32 هفته 89 مورد (21/5درصد) و در بالاتر از 32 هفته 23 مورد (1/1 درصد) بود. استنتاج: يافته‌هاي مطالعه حاضر نشان داد كه با وجود پايين بودن ميزان كلي مرگ و مير نوزادان بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه نوزادان، اين ميزان در نوزادان بسيار نارس (زير ۳۲ هفته) در سطحي بالاتر از كشورهاي پيشرفته بوده و نياز به توجه بيش‌تر و بررسي عوامل تاثيرگذار دارد. هم‌چنين در حدود 1/0 موارد نوزادان بستري به علت نياز به تجهيزات بيش‌تر به بيمارستان‌هاي ديگر منتقل شده‌اند كه مي‌توان با ارائه تمهيدات لازم از جمله دستگاه‌هاي تهويه تهاجمي به اين بيمارستان‌ها ميزان مرگ و مير نوزادان را كاهش داد. بيش‌ترين علل منجر به فوت در نوزادان بستري در NICU به‌ترتيب سندرم ديسترس تنفسي، پره‌مچوريتي(سن حاملگي كم‌تر از ۲۶ هفته) و مالفورماسيون‌ها بود.