بررسي طيف ميكروبيولوژيكي در بيماران داراي انسداد مزمن مجراي اشكي در بيمارستان بوعلي سينا ساري در سال 1402

سابقه و هدف: عفونت كيسه اشكي (داكريوسيستيت) مي‌تواند منجر به عوارض جدي مانند سلوليت اربيتال، آبسه اربيتال، مننژيت يا ترومبوز سينوس كاورنوس شود، كه همگي تهديدهاي قابل توجهي براي سلامت انسان به‌شمار مي‌روند. اين وضعيت اغلب با انسداد مجراي اشكي همراه است، كه از تخليه طبيعي اشك جلوگيري مي‌كند و محيطي مساعد براي رشد ميكروبي ايجاد مي‌كند. شناسايي به موقع عوامل ايجاد كننده داكريوسيستيت بسيار مهم است، زيرا عفونت‌هاي درمان نشده يا درمان نادرست مي‌توانند به سرعت بدتر شوند و منجر به عفونت‌هاي سيستميك يا حتي شرايط تهديد كننده زندگي شوند. هدف از انجام اين مطالعه بررسي طيف ميكروبيولوژي ايجاد كننده اين بيماري جهت كنترل عفونت و درمان مناسب در بيماران داراي انسداد مزمن مجراي اشكي مي‌باشد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي، بيماراني كه با تشخيص داكريوسيستيت مزمن داوطلب جراحي DCR (Dacryocystorhinostomy) در مركز چشم‌پزشكي بيمارستان بوعلي‌سينا در ساري، مازندران، ايران در فاصله زماني خرداد تا اسفند سال 1402 بودند، وارد مطالعه شدند. معاينات معمول چشم پزشكي شامل تعيين حدت بينايي، معاينه اسليت لامپي ومعاينه فاندوس انجام شد. نمونه‌هاي ترشحات چشمي به آزمايشگاه بيمارستان بوعلي سينا منتقل شده و در محيط‌هاي بلاد آگار، شكلات آگار، EMB و سابورو دكستروز آگار تحت شرايط هوازي و بي‌هوازي در دماي 37 درجه سانتي‌گراد كشت داده شدند. براي تشخيص نوع باكتري، جهت تمايز استافيلوكوكوس از استرپتوكوكوس از كاتالاز، براي تمايز استافيلوكوكوس اورئوس از ساير استافيلوكوكوس‌‌ها از كوآگولاز، براي تشخيص سودوموناس و ساير گرم منفي‌ها از اكسيداز استفاده شد. براي تشخيص عفونت قارچي، نمونه‌ها در محيط سابورو دكستروز آگار در دماي 27-25 درجه سانتي‌گراد به مدت دو هفته نگهداري شدند. پس از مشاهده كلوني‌ها، رنگ‌آميزي گرم و تست‌هاي تشخيصي و افتراقي براي شناسايي نوع باكتري انجام شد. داده‌هاي جمع‌آوري شده در نرم‌افزارSPSS مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند. جهت توصيف داده‌ها از ميانگين و براي مقايسه ميانگين‌ها از آزمون كاي دو استفاده شد. يافته‌ها: در مطالعه حاضر، از تعداد 50 بيمار مبتلا به داكريوسيستيت مزمن با ميانگين سني 15/28±56/9 سال (دامنه 31 تا 86 سال) وارد شده به مطالعه، 34 نفر (68 درصد) زن و 16 نفر (32 درصد) مرد بودند. از ارگانيسم‌هاي استخراج شده 42 مورد (84 درصد) باكتري گرم مثبت و 8 مورد (12 درصد) باكتري گرم منفي بودند. در 84 درصد موارد، خروج چرك از پانكتوم مثبت بوده است كه به‌طور معني‌داري در ارگانيسم‌هاي گرم مثبت، بيشتر  وجود داشت (0/03P=). شايع‌ترين عوامل پاتوژن به ترتيب استافيلوكوكوسوس اپيدرميس (22 مورد، 44 درصد)، استافيلوكوكوسوس اورئوس (10 مورد، 20 درصد) و استرپتوكوكوس پنوموني (6 مورد، 12 درصد) بودند. ارتباط معني‌داري بين جنس و سن با ميزان و نوع ارگانيسم‌ها يافت نشد (0/77=P). استنتاج: براساس يافته‌هاي مطالعه حاضر، باكتري‌هاي گرم مثبت عامل اصلي عفونت‌هاي داكريوسيستيت مزمن هستند و عوامل دموگرافيك مانند سن و جنس تأثيري بر نوع عفونت ندارد. استافيلوكوكوس اپيدرميديس و استافيلوكوكوس اورئوس به‌ترتيب مهم‌ترين پاتوژن‌هاي ايجاد كننده اين عفونت شناخته شده‌اند. شناخت دقيق طيف ميكروبي مي‌تواند به بهبود تشخيص و درمان مؤثرتر اين بيماري كمك كند. اين اطلاعات براي كمك به پزشكان در انتخاب درمان‌هاي ضد ميكروبي مناسب و هدفمند براي كنترل موثرتر عفونت‌ها، كاهش خطر مقاومت ضد ميكروبي، جلوگيري از عوارض جدي و عفونت‌هاي سيستميك و درنهايت بهبود نتايج بيمار ضروري است.