تعيين شيوع كمر درد مزمن و عوامل مرتبط با آن در دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي مازندران در سال 1401

سابقه و هدف: كمردرد يك شكايت رايج در مراقبت‌هاي اوليه به ويژه در افراد شاغل مي‌باشد. سال‌‌هاي ناتواني ناشي از كمردرد در سطح جهان در حال افزايش است و اقدامات اساسي جهت مقابله با كمردرد، مستلزم آگاهي از ميزان شيوع كمردرد و عوامل تاثيرگذار بر ابتلاي به آن در جمعيت‌هاي مختلف است. دانشجويان پزشكي به‌دليل ماهيت كاري در معرض ابتلا به كمر درد قرار دارند. مطالعه حاضر با هدف تعيين شيوع كمردرد مزمن و عوامل مرتبط با آن در دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي مازندران، انجام پذيرفت. مواد و روش‌ها: مطالعه مقطعي حاضر بر روي 288 نفر از دانشجويان پزشكي (كارورزي و دستياري) در بيمارستان امام خميني(ره) ساري انجام شد. نمونه‌گيري به صورت تصادفي و بر اساس معيارهاي ورود و خروج اانجام گرفت. ابزارهاي گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه مشخصات فردي، پرسشنامه استاندارد ناتواني رولند موريس (RMDQ)، پرسشنامه استاندارد اضطراب بك (BAI) و پرسشنامه فعاليت فيزيكي بين‌المللي جهت بررسي فعاليت بدني (IPAQ) بوده است. شدت درد با استفاده از مقياس ديداري اندازه‌گيري شدت درد (VAS) ارزيابي شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 26 تجزيه وتحليل شدند. يافته‌ها: تعداد 207 نفر (71/9درصد) مبتلا به كمر‌ درد بودند. 138 نفر (47/9 درصد) ابتلا به كمر درد مزمن را گزارش كردند. ميزان اضطراب، ناتواني و شدت درد به‌صورت معني‌داري در بيماران مبتلا به كمردرد مزمن نسبت به افرادي كه كمر درد مزمن نداشتند، بيش‌تر بود. شانس ابتلا به كمردرد مزمن در افراد با سن بالاتر، در زنان، در افراد سيگاري و يا شاخص توده بدني (BMI) بالا به‌طور معني‌داري افزايش يافت. استنتاج: كمر درد مزمن در بين دانشجويان پزشكي شايع بود و ارتباط قابل توجهي با سن، جنسيت زن، سيگار كشيدن و BMI بالاتر داشت. هم چنين وضعيت سلامت رواني و جسمي، با توجه به افزايش اضطراب، ناتواني و شدت درد در بيمارن با كمردرد  تحت تاثير قرار گرفته بود. اين نتايج بر نياز به مداخلات هدفمند براي پرداختن به كمر درد مزمن و عوامل كمك كننده آن در جمعيت دانشجويان پزشكي، با تمركز بر راهبردهاي پيشگيري و مديريت براي بهبود رفاه كلي و عملكرد تحصيلي تاكيد مي كند.