ارتباط روزه داري با اضطراب، يك مطالعه مرور سيستماتيك و متاآناليز

سابقه و هدف: اختلالات افسردگي و اضطراب به صورت فزاينده در سراسر جهان در حال افزايش است كه بيانگر نگراني عمده بهداشت عمومي است. ارتباط روزه‌داري با سلامت فيزيكي، اجتماعي، رواني و ذهني در افراد سالم و نيز افراد مبتلا به بيماري‌هايي مختلف در برخي مطالعات متعدد گزارش شده است، مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط روزه‌داري با اضطراب با رويكرد مرور سيستماتيك  طراحي شده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه مرور سيستماتيك و متاآناليز حاضر، تمامي مقالات كوهورت، مورد- شاهد و مقطعي كه درخصوص ارتباط انواع متفاوت روزه‌داري با اضطراب بودند، مورد بررسي قرار گرفتند. پيامد مورد انتظار در مطالعه مرور سيستماتيك حاضر، سطح اضطراب بود. پايگاه‌هاي اطلاعاتي بين‌المللي Google scholar، Medline، Scopus، Web of Science و SinceDirect (تا پايان سال 2021) با كليد واژه‌هاي اضطراب و روزه داري و معادل انگليسي آن به دو زبان فارسي و انگليسي مورد جستجو قرار گرفتند. داده‌هاي استخراج شده از مطالعات، در يك چك ليست شامل نام محقق، نوع مطالعه، سال اجرا، ابزار مورد استفاده، نوع روزه، ميانگين و انحراف معيار اضطراب قبل از روزه‌داري و بعد از روزه داري وارد شد. آناليز داده‌ها با نرم‌افزار stata Ver.11 انجام شد. جهت برآورد تفاوت ميانگين استاندارد شده، تعداد نمونه، ميانگين و انحراف‌معيار نمره اضطراب از مطالعات اوليه استخراج شده است. با استفاده از دستور متان، مدل اثر تصادفي و آماره كوهن، تفاوت ميانگين استاندارد شده نمره اضطراب با فاصله اطمينان 95 درصد براورد گرديد. هتروژنيتي بين نتايج مطالعات اوليه با شاخص Q و I-square و سوگيري انتشار با آزمون Begg و Egger ارزيابي گرديد. از چك ليست NOS براي ارزيابي كيفيت مطالعات استفاده شده است. يافته‌ها: در مطالعه حاضر، در مجموع 1408 مقاله مورد بازيابي قرار گرفت كه در نهايت 13 مقاله مرتبط با موضوع بود. از ميان آن‌ها، 4 مقاله به دليل عدم بيان ميانگين از آناليز خارج شدند. در نهايت 9 مقاله وارد فرايند مرورسيستماتيك(9مطالعه) و متااناليز(8 مطالعه) شدند. نتايج 8 مطالعه وارد شده به متاآناليز با استفاده از مدل اثر تصادفي، تفاوت ميانگين استاندارد شده نمره اضطراب بين قبل و بعد از روزه‌داري با فاصله اطمينان 95 درصد برابر (0/21- ، 1/41-)0/67- براورد شده است. هم‌چنين نتايج متاآناليز بر حسب نوع روزه‌داري و نوع پرسشنامه مورد استفاده در بين مطالعات اوليه نشان داد كه براورد كلي تفاوت ميانگين استاندارد شده نمره اضطراب بين قبل و بعد از روزه‌داري به تفكيك ابزار گرداوري اطلاعات و نوع روزه‌داري معني‌دار نبوده است. براساس شاخص‌هاي هتروزنيتي (0/001P ،114/88Q= ،93/9 درصدI-square:)، ميزان ناهمگوني بين نتايج مطالعات اوليه بالا بوده است. نتايج ارزيابي سوگيري انتشار با آزمون (0/322P=) Begg و (0/735P=) Egger نشان مي‌دهد كه سوگيري انتشار معني دار نيست. استنتاج: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه متوسط نمره اضطراب پس از روزه‌داري 67/0- واحد (67 درصد) در مقايسه با قبل روزه‌داري كاهش يافته است. هم‌چنين به‌طور كلي هر 9 مطالعه، تاثير روزه‌داري را روي كاهش نمره اضطراب گزارش نمودند كه ميزان كاهش در 6 مطالعه (7/66 درصد) از نظر آماري قابل ملاحظه بوده است. نتايج اين مطالعه مرور سيستماتيك و متاآناليز نشان داد كه روزه‌داري به طور قابل ملاحظه‌اي كاهش نمره اضطراب را به همراه دارد.