ارتباط بين طول مدت شروع علايم و اندازه انواژيناسيون با موفقيت جا اندازي با انماي نرمال سالين در اطفال

مقدمه: انواژيناسيون، يكي از علل شايع شكم حاد در كودكان است. مراكز جراحي اطفال معمولاً از انماي باريم براي درمان انواژيناسيون استفاده مي‌كنند. هدف از مطالعه‌ي حاضر، تعيين ارتباط بين زمان سپري شده از شروع علايم و اندازه‌ي انواژيناسيون با موفقيت جااندازي با انماي نرمال‌سالين تحت گايدسونوگرافي در اطفال بود.روش‌ها: جامعه‌ي آماري شامل تمامي بيماراني بود كه از ابتداي مهرماه 1398 تا 31 شهريورماه 1399 با تشخيص انواژيناسيون جهت درمان به بيمارستان فاطمي اردبيل مراجعه كرده بودند. 144 بيمار به صورت تمام شماري از سيستم HIS بيمارستان استخراج شدند. براي آناليز داده‌ها از آزمون‌هاي T-test، Square-Chi و ANOVA و جهت آناليزهاي چند متغيره از آزمون رگرسيون لجستيك استفاده شد. مقادير P كمتر از 0/05 معني‌دار در نظر گرفته شد.يافته‌ها: ميانگين و انحراف معيار سن شركت كنندگان در مطالعه 7/8 ± 16/8ماه بود. 116 (80/6 درصد) بيمار از 144 بيمار، انماي موفق داشتند كه در 4 بيمار (3/4 درصد) علايم برگشت بيماري ديده شد. ميزان موفقيت انماي نرمال‌سالين با سن و جنس و نيز علايم اوليه بيماري ارتباط معني‌داري نداشت ولي با مدت زمان سپري شده از شروع علايم و اندازه‌ي انواژيناسيون ارتباط معني‌دار بود.نتيجه‌گيري: توجه به اندازه‌ي انواژيناسيون و تشخيص سريع و صحيح كودكان مبتلا به آن و انماي نرمال‌سالين به عنوان يك روش درمان مؤثر در كنار باريم انما براي درمان انواژيناسيون دراطفال مي‌تواند مفيد باشد.