بررسي يافته‌هاي اپيدميولوژيك، باليني و آزمايشگاهي بيماران مبتلا به كوويد-19 بستري در بخش‌هاي مراقبت ويژه بيمارستان الزهرا (س)

مقدمه: با توجه به بار بالاي بيماري كوويد-19 و فشاري كه به سيستم بهداشت و درمان بخصوص در بخش مراقبت‌هاي ويژه وارد شد، بررسي متغيرهاي پيش‌بيني‌كننده‌ي پيامد اين بيماري مي‌تواند در شناخت بهتر بيماران در معرض خطر و تخصيص مفيدتر منابع محدود، كمك‌كننده باشد.روش‌ها: مبتلايان به كوويد-19 بستري شده در بخش مراقبت ويژه مركز پزشكي الزهرا(س) اصفهان در پاييز سال 1399، در يك مطالعه‌ي مشاهده‌اي بررسي شدند. يافته‌هاي دموگرافيك، علائم باليني و آزمايشگاهي جهت يافتن عوامل مؤثر بر مرگ و مير بين دو گروه افراد فوت شده و بهبود يافته مقايسه شد.يافته‌ها: 1144 بيمار مبتلا به كوويد-19 بستري در بخش مراقبت ويژه در مطالعه بررسي شدند كه 37/8 درصد از آنان فوت كردند. متغيرهاي گلبول سفيد (0/001 P)، نوتروفيل (0/001 P)، نسبت نوتروفيل به لنفوسيت (0/004 = P)، نيتروژن اوره خون (0/001 P)، كراتينين (0/037 = P)، پروكلسي تونين (0/001 P)، گلوكز (0/001 P)، D-dimer (0/001 P)، طول مدت بستري (0/001 P) و اكسيژن درماني (0/001 P) ارتباط مستقيم با مرگ و مير داشتند و بيشترين نسبت شانس مربوط به نوتروفيل (3/59 = OR) بود. متغيرهاي هموگلوبين (0/001 P)، لنفوسيت (0/028 = P)، پلاكت (0/007 = P)، ائوزينوفيل (0/001 P)، سديم (0/001 P)، پتاسيم (0/001 P)، منيزيم (0/001 P)، زمان پروترومبين (0/001 P)، تعداد تنفس (0/022 P) و علائم تنفسي (0/032 P) ارتباط معكوس با فوت داشتند و كمترين نسبت شانس مربوط به منيزيم (0/01 = OR) بود.نتيجه‌گيري: متغيرهاي باليني و آزمايشگاهي مي‌توانند پيش‌بيني كننده‌ي پيامد بيماري در بيماران مبتلا به كوويد-19 باشند و نقش به سزايي در مديريت بهتر بيماران داشته باشند.