ارزيابي حاشيه‌هاي حجم هدف طراحي درمان در توموتراپي سرطان پروستات و جابجايي ارگان‌ها در بين جلسات درماني و عوامل مؤثر بر جابجايي حجم هدف و ارگان‌هاي در معرض خطر

مقدمه: حركت حجم هدف طراحي درمان تصوير مگاولتاژ توموگرافي كامپيوتري  PTV در توموتراپي سرطان پروستات يك چالش مهم در طراحي درمان است. اين مطالعه با هدف ارزيابي حاشيه‌ي حجم هدف طراحي درمان براي توموتراپي سرطان پروستات انجام شد.روش‌ها: از سال 1401 تا 1402، تعداد 20 بيمار مبتلا به سرطان پروستات تحت توموتراپي قرار گرفتند. قبل از هر جلسه درماني، تصوير مگاولتاژ توموگرافي كامپيوتري (MVCT) از بيمار گرفته شد و تنظيمات بيمار با استفاده از ماركرهاي استخوان لگن و خالكوبي‌هاي روي پوست انجام گرفت. قبل از درمان حجم پروستات توسط سونوگرافي اندازه‌گيري شد. حجم مثانه در تصاوير MVCT اندازه‌گيري و با تصاوير CTsim مقايسه شد. جابجاييهاي PTV اندازه‌گيري و حاشيه‌ي مورد نياز براي دز 95 درصد PTV با استفاده از ميانگين جابجايي پروستات تعيين شد. ضرايب همبستگي بين حجم مثانه، حجم پروستات و جابجايي PTV محاسبه گرديد.يافته‌ها: در مجموع 497 تصوير MVCT و 20 تصوير CT آناليز شد. حاشيه‌هاي ناهمسانگرد PTV به ترتيب براي PTV1 (14-9/6 ميلي‌متر)، براي PTV2 (11/4- 6/2 ميلي‌متر) و براي PTV3 ( 5/9-3/5 ميلي‌متر) در جهت قدامي-خلفي بودند. بين تغييرات حجم مثانه و جابجايي پرستات ارتباط معني‌داري وجود دارد. اما بين حجم پروستات و جابجايي پروستات ارتباطي يافت نشد.نتيجه‌گيري: اين مطالعه نشان داد كه براي جبران عدم قطعيت‌هاي تصادفي ناشي از حركت پروستات در بين جلسات توموتراپي، يك حاشيه‌ي PTV غيريكنواخت مورد نياز است. پر شدن مثانه و رژيم غذايي نقش مهمي در جابجايي پروستات ايفا مي‌كنند.