اهميت انواع ملكول‌هاي RNA موجود در پلاكت‌ها جهت تشخيص و نظارت بر پيشرفت تومور

مقدمه: پلاكت‌ها، قطعات سلولي چند منظوره هستند كه به وفور در خون گردش مي‌كنند و مي‌توانند توسط محيط خود آموزش ببينند. پلاكت‌ها به طور فعال محتواي اسيد نوكلئيك خود را در پاسخ به شرايط پاتولوژيك موضعي و سيستميك تغيير مي‌دهند و مي‌توانند از طريق حمايت از رشد، بقا و انتشار سلول‌هاي تومور در توسعه و پيشرفت سرطان نقش داشته باشند. در مطالعه‌ي حاضر، اهميت RNAs موجود در پلاكت‌ها به عنوان نشانگرهاي زيستي كمتر تهاجمي جهت تشخيص زودهنگام سرطان‌ها و همچنين پيگيري پيشرفت تومور، مورد بررسي قرار گرفته است.روش‌ها: اين مطالعه از نوع مروري بوده و براي جمع‌آوري مقالات مرتبط از پايگاه‌هاي معتبر علمي نظيرPubMed ، Web of Science، Scopus و Google Scholar استفاده شده است.يافته‌ها: محتواي اسيد نوكلئيك پلاكت‌ها هم توسط مولد آن‌ها (مگاكاريوسيت) و هم واسطه‌هايي مانند سلول‌هاي توموري فراهم مي‌شود. انواع مختلف RNA كدكننده و غير كدكننده محتواي اسيد نوكلئيك پلاكت‌ها را تشكيل مي‌دهند و سلول‌هاي توموري از مسيرهاي مستقيم و غيرمستقيم بر محتواي RNA پلاكتي در پلاكت‌هاي آموزش ديده با تومور (Tumor-educated platelets) TEP تأثير مي‌گذارند.نتيجه‌گيري: با پيشرفت در فناوري‌هاي مولكولي و در نتيجه بينش عميق در مورد مشخصات TEP RNAs، از جمله كشف RNAs تنظيم‌كننده كوچك و طولاني‌تر، امكان تجزيه و تحليل پروفايل TEP RNA به عنوان منبع جديدي براي تشخيص زودهنگام سرطان فراهم شده است.