مقايسه‌ي مدهاي تنفس مكانيكي SIMV و PRVC بر هموديناميك و اكسيژناسيون بيماران مورد COVID-19 بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه

مقدمه: در بيماران مبتلا به COVID-19 به دليل رخداد نارسايي تنفسي، نياز به استفاده از ونتيلاسيون مكانيكي جهت حفظ جان و بهبود شرايط باليني بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه رايج شده است. در اين مطالعه، مدهاي تنفس مكانيكي (Synchronized intermittent mandatory ventilation) SIMV و (Pressure regulated volume control) PRVC بر هموديناميك و اكسيژناسيون بيماران مورد COVID-19 بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه مقايسه و مورد تحليل قرار گرفته است. روش‌ها: در اين مطالعه كه به روش Time series انجام شد، بيماران مورد COVID-19 بودند كه از اول دي‌ماه 1399 تا اواخر خرداد‌ماه 1400 به دليل نارسايي تنفسي در بخش مراقبت‌هاي ويژه مراكز آموزشي- درماني الزهرا(س) بستري شده و تحت درمان با ونتيلاسيون مكانيكي بودند. در يكي از 2 گروه با يكي از مداليته‌هاي PRVC، SIMV تحت ونتيلاسيون مكانيكي قرار گرفتند. بيماران تحت ويزيت‌هاي دوره‌اي قرار مي‌گرفتند و تا 48 ساعت پس از اينتوباسيون، پيگيري مي‌شدند.يافته‌ها: نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد كه پايداري پارامترهاي هموديناميك و اكسيژناسيون در مد PRVC نسبت به مد SIMV بيش‌تر است در حالي كه عوارض مد تنفس مكانيكي SIMV در مقايسه با مد PRVC مقادير بيشتري را نشان مي‌دهد.نتيجه‌گيري: پارامترهاي هموديناميك در بيماران كوويد-19 دچار علائم شديد تنفسي كه در بخش مراقبت‌هاي ويژه بستري شده بودند و تحت تهويه‌ي مكانيكي با مد PRVC قرار داشتند، در مقايسه با گروه SIMV پايدارتر بود. توزيع فراواني عوارض تهويه‌ي مكانيكي در گروه SIMV به طور معني‌داري بالاتر از گروه PRVC قرار داشت.