بررسي شيوع چاقي و اضافه وزن و عوامل مرتبط با آن در دانش‌آموزان پايه متوسطه دوم (16 تا 18 سال) شهرستان بجنورد (با تأكيد بر دوران پساكرونا)

مقدمه: اضافه وزن در نوجواني يك عامل مهم و تعيين‌كننده چاقي و اضافه وزن در سنين بزرگسالي است و ارتباط مستقيم بين چاقي دوران كودكي، نوجواني و بزرگسالي وجود دارد. لذا هدف از پژوهش حاضر، بررسي شيوع چاقي و اضافه وزن و عوامل مرتبط با آن در دانش‌آموزان دختر و پسر پايه‌ي متوسطه دوم شهرستان بجنورد بود.روش‌ها: اين مطالعه‌ي توصيفي بر روي ۷۴۴ دانش‌آموز دختر و پسر متوسطه دوم شهرستان بجنورد و با نمونه‌گيري خوشه‌اي انجام شد. وزن و قد نمونه‌ها اندازه‌گيري و نمايه توده‌ي بدني آنها با استفاده از دستورالعمل استاندارد محاسبه شد. ساير اطلاعات توسط پرسشنامه‌ي محقق ساخته و پرسشنامه‌ي‌ فعاليت بدني براي هر يك از نمونه‌هاي مورد بررسي، تكميل و داده‌ها توسط آزمون‌هاي آماري Mann-Whitney و Chi-square مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته‌ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه شيوع كمبود وزن در دختران به صورت معني‌داري بيشتر بوده (0/001 P) و شيوع اضافه وزن به صورت معني‌داري در بين پسران بيشتر بود (0/013 = P). همچنين تفاوت معني‌داري بين شيوع چاقي در دختران و پسران مشاهده نشد (0/085 = P).نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج بدست آمده از شيوع چاقي، اضافه وزن و كمبود وزن در دانش‌آموزان بجنورد و كمبود آگاهي دانش‌آموزان در مورد عوارض مرتبط با چاقي و اضافه وزن، اجراي برنامه‌هاي مداخله‌اي درجهت جلوگيري از رفتارهاي پرخطر چاقي و اضافه وزن در دانش‌آموزان ضروري به نظر مي‌رسد.