اداره ترومبوزهاي بطن چپ: روش‌هاي تشخيصي و درماني: يك مقاله مروري

ترومبوز بطن چپ (Left ventricle thrombosis, LVT) يك عارضه بسيار جدي و تهديدكننده حيات است كه معمولا به‌دنبال سكته حاد قلبي همراه با بالارفتن قطعه ST (STEMI) كه منجر به اختلال حركت ديواره‌اي قابل‌توجه (RWMA) مي‌شود، رخ مي‌دهد. تشخيص، درمان و مديريت آن چالش‌‌برانگيز بوده و بستگي به موارد مختلفي از جمله نوع ترومبوز، زمان انجام آنژيوپلاستي پركوتانئوس كرونر (PCI) و بيماري زمينه‌اي دارد. روش تشخيصي ارجح آن تصويربرداري تشديد مغناطيسي قلبي عروقي (CMR) مي‌باشد اما به‌صورت روتين اكوكارديوگرافي ترانس توراسيك (TTE) مورد استفاده قرار مي‌گيرد. شايان ذكر است كه در صورت محرز نبودن تشخيص ترومبوز بطن چپ با اكو‌كارديوگرافي معمول، از ماده‌ي حاجب براي ايجاد دقت (Resolution) بيشتر استفاده مي‌شود. دو عارضه جدي ترومبوز بطن چپ سكته مغزي و آمبولي سيستميك شرياني (SE) مي‌باشد. در حال حاضر براي درمان ترومبوز بطن چپ از تركيب آنتاگونيست ويتامين K (وارفارين) دركنار هپارين استفاده مي‌شود. استفاده از آنتي‌كواگولانت‌هاي خوراكي با اثر مستقيم (DOAC) با اينكه نتايج بسيار خوبي به ارمغان آورده ولي به‌دليل نبود كارآزمايي باليني (Clinical Trial) وسيع براي ارزيابي آن، استفاده روتين از اين دارو بحث‌برانگيز است و تنها در صورت عدم تحمل يا كنترانديكاسيون‌هاي وارفارين، مي‌توان از آنتي‌كواگولانت‌هاي خوراكي با اثر مستقيم، به‌عنوان جايگزين استفاده نمود. هدف اين مطالعه مروري (Narrative review)، بررسي آخرين منابع در زمينه اداره ترومبوزهاي بطن چپ و اتخاذ بهترين رويكرد براي اين بيماران مي‌باشد.