بررسي تغييرات نواري و اختلالات هدايتي در الكتروكارديوگرام بيماران مبتلا به اسكلروز سيستميك در مقايسه با گروه كنترل غيرايسكميك و ارتباط آن با علايم و شدت بيماري

زمينه و هدف: درگيري قلبي در بيماري اسكلروز سيستميك شايع مي‌باشد. فيبروز ميوكارد يافته‎ي اصلي درگيري قلبي در بيماران مبتلا به اسكلروز سيستميك مي‌باشد. با توجه به اينكه درگيري قلبي به‌عنوان يك فاكتور با پيش‌آگهي بد بيماري در اسكلرودرمي شناخته شده است يافتن يك روش امكان‌پذير و غيرتهاجمي ارزشمند خواهد بود. در مطالعات اخير وجود Fragmented QRS complexes (FQRS) در نوارقلب در ارتباط با اسكار و فيبروز نشان داده شده است.روش بررسي: مطالعه حاضر يك مطالعه مورد- شاهد از فروردين 1398 تا اسفند 1398 است كه در بيماران مبتلا به اسكلرودرمي مراجعه كننده به درمانگاه روماتولوژي بيمارستان شريعتي و افراد غيرايسكيمك مراجعه‌كننده به درمانگاه قلب بيمارستان شريعتي در گروه كنترل منطبق بر سن و جنس با گروه بيماران انجام شده است. يافته‌ها: از ميان ۱۴۱ فرد مبتلا به اسكلروز سيستميك، 127 نفر (85.81%) زن و ۲۱ نفر (14.19%) مرد بودند. 61 نفر (2/%41) از مبتلايان به اسكلرودرمي و هشت نفر (9/%7)‌ از افراد گروه كنترل در اين مطالعه داراي تغييرات FQRS در نوار قلب خود بودند. در اين مطالعه در مقايسه‌ بين گروه بيماران مبتلا به اسكلرودرمي و افراد گروه كنترل، فاصله‌هاي QRS، QTc و Tp-e به‌طور معناداري در بيماران مبتلا به اسكلروز سيستميك بزرگ‌تر از افراد گروه كنترل بود. فراواني تغييرات FQRS، LAHB و LPHB در مبتلايان به بيماري اسكلروز سيستميك به شكل معناداري در مقايسه با افراد گروه كنترل بيشتر بود.نتيجه‌گيري: يافته‎ FQRS در نوار قلب بيماران مبتلا به اسكلروز سيستميك كه علايم قلبي واضحي ندارند ممكن است نشان‌دهنده فيبروز ميوكارد باشد و پيش‌بيني كننده بروز اختلالات قلبي در آينده مي‌باشد.