بررسي همبستگي بين ميزان فراواني پلي‌مورفيسم‌هاي تك‌نوكلئوتيدي در ژن IFNAR2 با شدت بيماري كوويد-19

زمينه و هدف: شناخت فرآيندهاي پيچيده سيستم ايمني در مقابله با عفونت كوويد-19 كه احتمالاً مربوط به پلي‌مورفيسم در ژن‌هاي سايتوكين و كموكاين است، مي‌تواند وضعيت پيش‌التهابي بيماران را توضيح دهد. بنابراين در تحقيق حاضر همبستگي بين ميزان فراواني پلي‌مورفيسم‌هاي تك‌نوكلئوتيدي در ژن پيش‌التهابي IFNAR2 با شدت بيماري كوويد-19 بررسي شد. روش بررسي: اين تحقيق توسط كميته اخلاق انستيتو پاستور ايران بررسي و با كد اخلاقي IR.PII.REC.1400.042 به تاييد اين كميته رسيد و از دي ۱۴۰۰ تا آذر ۱۴۰۱ به طول انجاميد. اين مطالعه بر روي 954 بيمار مبتلا به كوويد-19 انجام شد كه به دو گروه بهبوديافته و فوت شده تقسيم شدند. پس از اخذ نمونه خون از بيماران و استخراج DNA، ژن IFNAR2 با استفاده از پرايمرهاي اختصاصي تكثير شد. سپس پلي‌مورفيسم‌هاي rs2236757 در ژن IFNAR2 با روش RFPL و آنزيم محدود كننده Cac8I بررسي شدند. ژنوتيپ افراد با توجه به الگوي باندهاي تشكيل شده، مشخص گرديد. يافته‌ها: ژنوتيپ‌هاي AA، GA، و GG به ترتيب با فراواني 21%، 47% و 32% مشخص شدند. فراواني آللي اين پلي‌مورفيسم نشان داد كه 56% موارد داراي آلل G و 44% داراي آلل A بودند. بررسي همبستگي پلي‌مورفيسم rs2236757 در ژن IFNAR2 با شدت بيماري كوويد-19، عدم نقش اين پلي‌مورفيسم در شدت بيماري (1=OR) را نشان داد. از طرفي آلل A در افراد بهبود يافته به‌طور معناداري بيشتر از افراد فوت شده بود و مقدار 1OR نيز اين مساله را تاييد نمود.نتيجه‌گيري: نتايج حاصل نشان داد كه پلي‌مورفيسم rs2236757 در ژن IFNAR2 با كاهش شدت بيماري در ارتباط است كه اين مساله نشان‌دهنده نقش مهم ژن‌هاي مرتبط با پاسخ‌هاي التهابي و همچنين نقش واريانت‌هاي ژنتيكي اين ژن‌ها در شدت بيماري كوويد-19 مي‌باشد.