عوامل خطر قابل پيشگيري در بستري مجدد بيماران سكته مغزي: يك مرور يكپارچه

زمينه و هدف: يكي از مهمترين عوارض نامطلوب سكته مغزي، بستري مجدد است. تفاوت بين عوامل خطر بستري مجدد و عوامل خطر بروز سكته مغزي مشخص نيست. هدف اين مطالعه: 1) تعيين عوامل خطر قابل پيشگيري از بستري مجدد ناشي از سكته مغزي و 2) ارايه مدل پنداشتي براي عوامل قابل پيشگيري موثر در بستري مجدد بيماران سكته مغزي مي‌باشد. روش بررسي: اين مرور يكپارچه طبق روش وايت مور و نافل (2005) و با جستجوي شواهد در پايگاه‌هاي اطلاعاتي معتبر PubMed Web of Science, CINAHL, Scopus و موتور جستجوي Google scholar با استفاده از كليدواژه‌هاي فارسي شامل: سكته مغزي، بستري/عود/پذيرش مجدد، مروري، مرور نظامند و متاآناليز و معادل انگليسي آنها شامل: stroke, readmission/recurrence/re-hospitalization, review, systematic review, Meta-analysis در محدوده زماني دي 1401 تا شهريور 1402 براساس گايدلاين PRISMA انجام شد. علاوه بر سنتز كيفي عوامل بستري مجدد در قالب طبقات، مدل پنداشتي اين عوامل نيز ارايه شد.يافته‌ها: مهمترين عوامل خطر قابل پيشگيري موثر در بستري مجدد در 4 طبقه: 1- نقص دانش نسبت به عوامل خطر باليني (شامل: پرفشاري خون، فيبريلاسيون دهليزي، ديابت)، 2- عادات غذايي و درماني ناسالم، 3- رفتارهاي بهداشتي پرخطر (استعمال سيگار، مصرف الكل، عدم فعاليت فيزيكي) و 4- ديسترس رواني (افسردگي و نگراني درباره آينده) دسته‌بندي شد.نتيجه‌گيري: مهمترين عوامل خطر قابل پيشگيري موثر در بستري مجدد بيماران سكته مغزي، نقص دانش نسبت به عوامل خطر باليني خصوصا پرفشاري خون و رفتارهاي پرخطر بهداشتي هستند. بنابراين بايد برنامه‌هاي مراقبتي و پيگيرانه دقيق‌تري براي پس از ترخيص بيماران سكته مغزي طراحي نمود.