بررسي تاثير آموزش رواقي بر تاب‌آوري كاركنان اتاق عمل

زمينه و هدف: در زمينه مراقبت‌هاي بهداشتي كاركنان اتاق عمل با توجه ‌به ماهيت پر استرس كار آنها موضوع تاب‌آوري از اهميت بالايي برخوردار است. لذا اين مطالعه با هدف تعيين تأثير آموزش رواقي بر تاب‌آوري كاركنان اتاق عمل انجام شده است.روش بررسي: مطالعه حاضر يك مطالعه نيمه‌تجربي مداخله‌اي از نوع پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل بود كه بين 67 نفر از كاركنان اتاق عمل شاغل در بيمارستان‌هاي امام علي (ع) و امام حسن (ع) شهرستان بجنورد در مهر ۱۴۰۲ و به‌مدت شش روز به‌صورت آنلاين انجام شد. در اين مطالعه از چك‌ليست جمعيت‌شناختي و پرسشنامه (1402) استاندارد تاب‌آوري كانر و ديويدسون براي جمع‌آوري اطلاعات استفاده شد. مداخله آموزشي نيز با استفاده از بسته آموزش رواقي “SeRenE” اجرا شد. تجزيه و تحليل آماري با استفاده از SPSS software, version 24 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) و در سطح معناداري 0.05 انجام شد.يافته‌ها: براساس نتايج نمره كل تاب‌آوري پس از انجام آموزش رواقي (8/31±72/03) افزايش يافت و اختلاف آماري معنا‌داري را با گروه كنترل (11/16±65/03) نشان داد (0.005=P). پس از آموزش رواقي نتايج نشان داد كه ميانگين زير مقياس‌هاي تصور از شايستگي فردي، اعتماد به غرايز فردي تحمل عاطفه منفي، پذيرش مثبت تغيير و روابط ايمن، كنترل و نمره كل تاب‌آوري در گروه آموزش افزايش پيدا كرد. ميانگين بعد تأثيرات معنوي اگرچه پس از آموزش افزايش پيدا كرد، اما اين افزايش از نظر آماري معنا‌دار نبود (0.097=P). نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان مي‌دهد كه آموزش رواقي تأثير مثبتي بر جنبه‌هاي ختلف تاب‌آوري در بين كاركنان اتاق عمل داشته است. توصيه مي‌شود برنامه‌هاي آموزش رواقي در آموزش‌هاي كاركنان و مراقبين سلامت گنجانده شود.