بررسي اپيدميولوژيك و هيستوپاتولوژيك تومورهاي سيستم اعصاب مركزي در نمونه‌هاي ارجاع شده به بخش آسيب‌شناسي بيمارستان ارجاعي شرق ايران در يك بازه 10 ساله

زمينه و هدف: بررسي اپيدميولوژيك تومورهاي سيستم اعصاب مركزي اولين گام در كنترل وضعيت اين تومورها است. هدف ما بررسي اپيدميولوژي و هيستوپاتولوژي تومورهاي خوش‌خيم و بدخيم سيستم اعصاب مركزي در يكي از مراكز دانشگاهي و ارجاعي شرق كشور است.روش بررسي: در اين مطالعه مقطعي همه بيماراني كه در بازه زماني بين فروردين 1388 تا اسفند 1397 با تشخيص قطعي تومور خوش‌خيم يا بدخيم سيستم اعصاب مركزي در بيمارستان قائم مشهد پذيرش شدند، مورد بررسي قرار گرفتند. منابع اطلاعاتي مورد استفاده شامل پرونده بيماران و سيستم اطلاعاتي بيمارستان بود. در نهايت، اطلاعات به‌دست آمده توسط SPSS software, version 28 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) تفسير شد. يافته‌ها: درمجموع 775 بيمار مبتلا به تومورهاي خوش‌خيم و 771 بيمار مبتلا به تومورهاي بدخيم سيستم اعصاب مركزي وارد مطالعه شدند. در مورد تومورهاي خوش‌خيم شيوع در زنان تقريباً دو برابر مردان، (68/47 در برابر 31/53%) و ميانگين سني بيماران 45/19±31/81 سال بود. شايعترين تومور خوش‌خيم، مننژيوم با شيوع 72/77% و پس از آن شوانوم با شيوع 13/67% بود. ميانگين سني بيماران مبتلا به تومورهاي بدخيم 36/19±64/67 سال به‌دست آمد كه 53/04% آنها مرد و 46/96% زن بوده‌اند. شايعترين تومور بدخيم، گليوبلاستوم با شيوع 32/68% و سپس آستروسيتوم منتشر با شيوع 16/47% گزارش شد. مرگ‌ومير داخل بيمارستاني در تومورهاي خوش‌خيم و بدخيم به‌ترتيب 10/1 و 17/5% بود. نوع تومور و گريد آن عوامل تعيين‌كننده اصلي در مرگ زودرس در تومورهاي بدخيم به‌شمار مي‌رود. نتيجه‌گيري: ويژگي‌هاي اپيدميولوژيك تومورهاي خوش‌خيم و بدخيم سيستم اعصاب مركزي در مطالعه ما مشابه ساير مطالعات در ديگر جوامع بود.