تحليل بقاي طول مدت بستري بيماران مشكوك به سكته مغزي انتقال داده شده با اورژانس به بيمارستان قائم (عج) مشهد

زمينه و هدف: شناسايي عوامل تاثيرگذار بر طول مدت بستري بيماران مشكوك به سكته مغزي، مي‌تواند در بهينه‌سازي استفاده از منابع بيمارستاني موثر باشد. لذا اين مطالعه با هدف تحليل بقاي عوامل مرتبط با زمان بستري بيماران مشكوك به سكته‌ مغزي، كه با اورژانس به بيمارستان قائم (عج) مشهد انتقال داده شده‌ بودند، انجام شد.روش بررسي: در اين كوهورت تاريخي، اطلاعات كليه بيماران مشكوك به سكته مغزي كه از ابتداي فروردين تا آخر اسفند 1397 با اورژانس 115 مشهد تماس گرفته و به بخش اورژانس بيمارستان قائم (عج) مشهد منتقل شده بودند جمع‌آوري شد. داده‌هاي اورژانس پيش بيمارستاني با استفاده از شناسه ماموريت با سوابق بيمارستاني ادغام شدند. پيامد نهايي مطالعه، طول مدت بستري بيماران بود. براي تحليل داده‌ها، از نرم‌افزار Stata استفاده شد.يافته‌ها: ميانه طول مدت بستري بيماران هفت روز بود. از بين 578 بيمار شركت‌كننده 386 مورد (67%) بهبود يافته و 190 مورد (33%) سانسور شده بودند. در تحليل چند متغيره، رگرسيون كاكس به‌دليل عدم‌برقراري فرض خطرات متناسب، نامناسب شناخته شد. پس از برازش مدل‌هاي پارامتري لگ نرمال، لگ لجستيك، نمايي و وايبل، مدل لگ نرمال با كمترين مقادير AIC و BIC به ترتيب برابر 1273.909و 1356.740 به‌عنوان بهترين مدل انتخاب شد. از بين متغيرهاي مورد‌بررسي اولويت پذيرش بيماران، بيمه، فصل بستري و حاشيه‌نشيني به‌عنوان متغيرهاي معنا‌دار شناخته شدند.نتيجه‌گيري: نتايج نشان مي‌دهد مدل‌هاي بقا مي‌توانند به‌ خوبي جهت تحليل داده‌هاي طول عمر به‌كار گرفته شوند و براساس معناداري متغيرها، به نظر مي‌رسد كه با تمركز بر آمادگي بيشتر مراكز و تخصيص منابع، برنامه‌ريزي‌هاي مفيدتري قابل‌اجرا باشد.