اثربخشي تمرينات نورديك تناوبي با و بدون VR بر تركيب بدن و آمادگي قلبي تنفسي پسران معتاد به اينترنت كرج

زمينه و هدف: بي‌تحركي ناشي از اعتياد به اينترنت Internet addiction (IA) مشكل رايج سلامت عمومي است كه باعث اضافه وزن و چاقي مي‌شود. روش‌هاي جديدي براي رفتارهاي كنترل وزن نياز است. هدف مطالعه حاضر تعيين تأثير برنامه تمريني كوتاه‌مدت (دو هفته) و متوسط (چهار هفته) واقعيت مجازي Virtual reality (VR) با و بدون پياده‌روي متناوب نورديك (INW) در پسران نوجوان IA بر حداكثر اكسيژن مصرفي (VO2max) و پارامترهاي تركيب بدني جديد (شاخص آديپوسيتي بدن (BAI)، شاخص حجم شكمي (AVI)، شاخص مخروطي (CI)، نسبت كمر به قد (WHtR) و شاخص شكل بدن (ABSI) بود. روش بررسي: در يك كارآزمايي نيمه تجربي، 70 پسر نوجوان مبتلا به IA (14.8 سال، kg/m2 24.4=BMI، ml/kg/min 38=VO2max) در تير 1402 از شهر كرج انتخاب و به گروه‌هاي VR، INW، VR+INW و كنترل دسته‌بندي شدند. تمرينات مجزا و تركيبي VR با و بدون تمرين INW (هفته‌اي سه جلسه 30 دقيقه‌اي)براي مدت دو و يا چهار هفته اجرا شد. پارامترها در ابتدا و دو مرحله پيگيري (دو و چهار هفته پس از مداخله) با ANOVA در اندازه‌گيري‌هاي مكرر آناليز شد. يافته‌ها: در ابتداي مطالعه، هيچ تفاوت معناداري در نمره IA يانگ بين گروه‌هاي كنترل و مداخله‌ها وجود نداشت (P≥0.05). IA ميزان آمادگي قلبي تنفسي را كاهش مي‌دهد. دو هفته مداخله‌ها تأثير معنا‌داري بر VO2max داشت ((P≥0.05). متعاقب چهار هفته مداخله INW، به‌صورت مجزا و تركيبي با VR بهبود معناداري در مقادير VO2max، WHtR و BAI نسبت به گروه كنترل مشاهده شد P≥0.01). نتيجه‌گيري: اگرچه بهبود VO2max با انجام تمرينات كوتاه‌ مدت و ميان‌مدت INW، VR و INW+VR حاصل مي‌شود، اما مداخله طولاني‌تر يعني چهار هفته يا بيشتر موجب بهبود شاخص‌هاي تركيب بدني جديد مي‌شود.