حق بر پوشاك در حقوق بين‌‌الملل، حق فراموش‌شده؟

تن‌پوش از ديرباز در بسياري از فرهنگ‌ها همچون يكي از ضرورت‌هاي زندگي انسان به شمار آمده است. با اين همه تنها پاره‌‌اي از اسناد و اعلاميه‌‌هاي حقوق در پهنه بين‌‌المللي و منطقه‌‌اي از آن نام برده‌‌اند. براي نمونه، ميثاق بين‌المللي حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي ملل متحد در ماده يازدهم خود از حق بر پوشاك ياد كرده است؛ اما اهميت اين حق در سنجش با ديگر نيازهاي اساسي از سوي نهاد نظارتي آن ميثاق ناديده گرفته شده است. به همين ترتيب، كارگزاران حقوق بين‌‌الملل و انديشمندان حقوق بشر نيز به حق بر پوشاك كم‌‌توجهي كرده‌اند. پژوهش‌‌هاي فراواني درباره آزادي پوشش ذيل حقوق مدني و سياسي انجام شده؛ اما حق بر پوشاك كافي در ميان ساير حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي به گونه شگفت‌آوري ناديده انگاشته شده است. پوشش يك فرد نه‌تنها به وضعيت اقتصادي او، بلكه به جايگاه وي در اجتماع نيز پيوند مي‌‌خورد. وانگهي، لباس هركس بر هويت فرهنگي، جنسي، ديني و همچنين بر كرامت و حتي سلامت او تأثيرگذار است. بازشناسي ناچيز چنين حقي در سپهر حقوقي، چرايي تلقي آن به‌سان حقي فراموش‌شده است.