اثرات محدوديت كمي خوراك بر عملكرد، فراسنجه‌هاي خوني، جمعيت ميكروبي دستگاه گوارش و تركيب شيميايي فضولات جوجه‌هاي گوشتي

زمينه مطالعاتي: محدوديت غذايي سبب بروز كاهش آسيت، عارضه مرگ ناگهاني، اختلالات اسكلتي، تلفات و چربي حفره‌ي شكمي ولاشه مي‌شود. هدف: اين تحقيق به منظور بررسي اثرات محدوديت كمي خوراك بر عملكرد، فراسنجه هاي خوني، جمعيت ميكروبي دستگاه گوارش و خصوصيات فضولات جوجه‌هاي گوشتي انجام شد. روش كار: آزمايش در قالب طرح كاملا تصادفي با تعداد 300 قطعه جوجه گوشتي سويه راس 308 از سن 11 تا 35 روزگي در 5 تيمار، 5 تكرار و 12 قطعه در هر تكرار انجام گرفت. تيمارهاي آزمايشي شامل 1) جيره پايه (بر اساس ذرت- سويا)، 2) دسترسي خوراك به ميزان 95 درصد خوراك شاهد، 3) دسترسي خوراك به ميزان 90 درصد خوراك شاهد، 4) دسترسي خوراك به ميزان 85 درصد خوراك شاهد و 5) دسترسي خوراك به ميزان 80 درصد خوراك شاهد بودند. فلورميكروبي سكوم در 35 روزگي و آناليز لاشه در 42 روزگي بررسي شد. نتايج: محدوديت كمي خوراك مصرف خوراك و افزايش وزن بدن را كاهش داد (0.05 P). خصوصيات لاشه، ضريب تبديل خوراك و خصوصيات فضولات دفعي تحت تأثير محدوديت خوراك قرار نگرفتند (0.05 P). همچنين اعمال محدوديت در سطوح 85 و 80 درصد، باعث كاهش معني‌دار دفع پروتئين از طريق فضولات در مقايسه با تيمار شاهد شد (0.05 P). محدوديت خوراك در سطح 80 درصد، باعث افزايش معني‌دار تعداد باكتري‌هاي لاكتوباسيلوس و كاهش معني‌دار باكتري‌هاي اي‌كولاي شد (0.05 P). محدوديت خوراك سبب كاهش تري‌گليسريد و LDL خون شد (0.05 P). نتيجه‌گيري نهايي: اگر چه اعمال محدوديت خوراك تا سطح 80 درصد، سبب كاهش مصرف خوراك و اضافه وزن جوجه هاي گوشتي در كل دوره پرورش شد اما اين محدوديت سبب بهبود فلور ميكروبي دستگاه گوارش، كاهش فراسنجه‌هاي ليپيدي خون و كاهش دفع پروتئين شد.